Ի՞նչն է մարդուն դարձնում արվեստագետ։ Արդյո՞ք այդ ճանապարհը սկսվում է առաջին նկարչական դասից, թե շատ ավելի վաղ՝ այն պահին, երբ երեխան փորձում է իր աչքով տեսած աշխարհը վերարտադրել առաջին գծերով։ Երբեմն բավական է մեկ պատկեր, մեկ տպավորություն կամ բնության մեկ գույն, որպեսզի մարդու ներաշխարհում ծնվի ստեղծագործելու անսպառ ցանկությունը։ Այդ ցանկությունն է տարիների ընթացքում վերածվում կոչման՝ … Read more
Ի՞նչն է ձևավորում արվեստագետին։ Արդյո՞ք ստեղծագործողի ճանապարհը սկսվում է ակադեմիական կրթությունից, թե շատ ավելի վաղ՝ այն պահին, երբ մանկական հայացքը առաջին անգամ հանդիպում է գույնի կախարդանքին։ Երբեմն բավական է մեկ տեսարան, մեկ հոտ, մեկ գունապնակ, որպեսզի մարդու ամբողջ կյանքը ստանա իր ուղղությունը։ Այդպիսի աննկատ, բայց ճակատագրական պահերից են ծնվում արվեստագետները՝ նրանք, ովքեր հետագայում ոչ միայն … Read more
Ի՞նչն է արվեստագետին մղում անընդհատ ստեղծելու, փնտրելու ու վերափոխելու իրականությունը։ Գուցե այդ ուժը ծնվում է այն ներքին ազատությունից, երբ մարդը կարողանում է ամբողջությամբ նվիրվել իր արվեստին և ապրել դրա շնչով։ Քանդակագործի աշխարհում ստեղծագործությունը պարզապես մասնագիտություն չէ, այլ հոգևոր տարածք, որտեղ խոսում են միտքը, զգացմունքը, հիշողությունն ու երազանքը։ Այդ աշխարհում է ձևավորվել հայ քանդակագործի ստեղծագործական ճանապարհը՝ … Read more
Ինչու՞մն է արարման առեղծվածը։ Գուցե այն սկսվում է այն պահից, երբ արվեստագետը փորձում է բացահայտել մարդուն՝ նրա հոգեբանությունը, զգացմունքներն ու հակասությունները։ Այդ որոնումն է, որ ձևավորում է Արամ Մովսիսյանի ստեղծագործական աշխարհը՝ մի վայր, որտեղ «գեղեցիկն ու տգեղը նույն նշաձողի վրա են» և արտահայտվում են հումորի ու խոր իմաստի յուրահատուկ համադրությամբ։ Թեև մանկուց նկարել է, նրա … Read more
Արվեստը չի ծնվում մեկ ակնթարթում․ այն դանդաղ, գրեթե աննկատ ձևավորվում է մարդու ներսում՝ հիշողությունների, զգացողությունների և ապրումների շերտերի վրա։ Երբ մարդը սկսում է աշխարհը տեսնել ոչ միայն աչքերով, այլ նաև հոգով, երբ իրականությունն ու երևակայությունը միախառնվում են իր մեջ, այդ ժամանակ է, որ առաջանում է ստեղծագործելու ներքին պահանջը։ Այդ պահանջն է, որ աստիճանաբար բացում է … Read more
Արվեստը սկսվում է այնտեղ, որտեղ մարդու ներաշխարհը սկսում է խոսել իր իսկ լեզվով․ երբ գույնը դադարում է պարզապես գույն լինել և վերածվում է զգացողության, իսկ գիծը՝ մտքի շարժման։ Այդ պահին ստեղծագործությունը դառնում է ոչ թե արտաքին աշխարհի կրկնօրինակում, այլ ներքին աշխարհի արտացոլում՝ մի տարածք, որտեղ իրականությունն ու երևակայությունը միահյուսվում են։ Արվեստը դառնում է ճանապարհ, որի … Read more
Արվեստագետի ներաշխարհը ծնվում է այն պահին, երբ նրա հոգին սկսում է լսել աշխարհի ամենանուրբ շշուկները․ երբ մարդը տեսնում է ոչ միայն առարկաները, այլև դրանց ներսում թաքնված շարժումը, լույսի ու ստվերի մեղմ բախումը, բնության հանդարտ շունչը։ Այդ պահից արվեստը դառնում է ոչ միայն արտահայտվելու միջոց, այլև կյանքի ձև՝ ճանապարհ, որի վրա յուրաքանչյուր քայլը նոր բացահայտում է։ … Read more
Արվեստագետի ներաշխարհը ծնվում է այն պահին, երբ նրա սիրտը բաց է աշխարհի հանդեպ․ բաց է լսելու բնության անհաղթահարելի լռությունը, տեսնելու գույների գաղտնի շփոթը, զգալու լույսի ու ստվերի անսպառ խաղը։ Երբ այդ ամենը արձագանքում է հոգու խորքում և մաս առ մաս, երանգ առ երանգ կենդանանում է կտավի վրա՝ դառնալով նոր շունչ ու նոր իմաստ, այնտեղ էլ … Read more
Արվեստագետի ճանապարհը երբեք միայն արհեստ չէ, այն սկսվում է այնտեղից, որտեղ ծնվում է մարդը՝ իր քաղաքի շնչով, գույնով ու բնավորությամբ։ Սամվել Սևադայի համար այդ սկսումը Գյումրին էր՝ քաղաք, որի բակերն ու փողոցները, երկաթե դարպասների ձայնը, մարդկանց խոսքի անհրկագուշակ երգածայնը դարձել էին նրա առաջին ուսուցիչները։ Այդ քաղաքը, իր պարզությամբ ու խորությամբ, դարձավ այն հողը, որից պետք … Read more
Գեղանկարիչ Հրանտ Թադևոսյանի համոզմամբ նկարիչ չեն դառնում, այլ ի ծնե են լինում։ Նրա խոսքով՝ ստեղծագործական կարողությունը սերմանված է մարդու մեջ դեռ նախնիներից եկող հիշողությամբ, և կարևոր չէ՝ աշխարհագրորեն որտեղ է նա ծնվում․ մի օր անպայման աշխարհ է գալիս այն մարդը, ով արդեն իր մեջ կրում է արարելու, նկարելու անհրաժեշտությունը։ «Դա հենց այնպես է ի … Read more