Ես մերկ եմ Քո առաջ՝ առանց հագուստ հանելու․ Պատմվածք ·
Գիշերը Նարեկում ծանր էր լինում։ Ոչ մթությունից, այլ ներկայությունից։ Աստված այդ ժամերին մոտ էր գալիս՝ ոչ որպես լույս, այլ որպես շունչ, որ կանգնում էր կրծքի վրա ու չէր թողնում քնել։ Գրիգորը նստած էր քարե հատակին։ Մարմինը հոգնել էր, բայց հոգին՝ ոչ։ Նրա մատները դողում էին, երբ շոշափում էին մագաղաթը։ Նա գիտեր՝ ինչ պիտի գրի, բայց … Read more