Վահեն. Մարտակերտում անմահացած իմ քարվաճառցի զինվորը
«Ընկեր Թամարա, Ձեր աչքերը փակեք։ Հիմա բացեք»․ քանի որ ասողը Վահեն էր, միանգամից հասկացա՝ մի բան այն չէ։ Զգուշանալով բացեցի աչքերս. Վահեի ձեռքին մի կարմիր վարդ էր։ Այն վարդը, որ, ինչպես ավելի վաղ իմացել էինք մեր թատերախումբն իրենց տանը հյուրընկալող տանտիրուհուց, միակն էր, որ աճել էր իրենց բակում տարիների ընթացքում, և որը նրանք փայփայում էին … Read more