Լուսինե Հովհաննիսյան

Սիրում եմ հանդիպել իմ դասարանցիների հետ: Նույն միջավայրում մեծացած, նույն սերնդի մարդիկ կարող են, օրինակ, կես բառից հիշել այն ֆիլմերը, որոնք բոլորս մի 20 անգամ տեսել ենք (հիմնականում՝ խորհրդային կինոկատակերգությունները), ծիծաղել նույն կատակների վրա, որոնք անհասկանալի են այդ միջավայրից դուրս գտնվող մարդկանց, մտաբերել անցած – գնացած ժամանակները… Վերջերս կարդացի Լուսինե Հովհաննիսյանի «Երեւա, երեւա, Երեւան» հուշագրությունը, … Read more