Ճգնաժամը համաշխարհային է: Բայց Լիբանանի ճգնաժամը դժնդակ է:
Տաժանելի է:
Դժոխային է:
Հոն լիբանանցիին տարիներու վաստակը մէկ օրուան մէջ կլանուեցաւ դրամատուներուն[՞] կողմէ:
Կարդացեք նաև
Հոն լիբանանցին հացի կարօտ է, բառին ամենադաժան իմաստով:
Հոն լիբանանցին կ՛ապրի մարդու տարրական իրաւունքներու ոտնակոխման պայմաններու մէջ:
Հոն լիբանանցին երանի կու տայ պատերազմի օրերուն:
Լիբանանի ճգնաժամը նոր չէ, սակայն անոր ականջալուր չէինք կամ չէինք ուզեր ըլլալ, որովհետեւ լիբանանցին կը տոկար:
Աւելի՛ն ան ձեռք կ՛երկարէր սուրիահայ իր քոյրերուն եւ եղբայրներուն, երբ անոնք պատերազմի արհաւիրքէն հասած էին Լիբանան:
Ճգնաժամը կը սրէր: Լիբանանահայը կը հիւծէր:
Տակաւին կը հանգանակէր Հայաստանի եւ Արցախի համար:
Ճգնաժամը կը հասնէր ոսկորին: Լիբանանահայը կ՛արիւնէր:
Բայց աշխարհին ցոյց կու տար ինչպէս մայիս 28 կը տօնակատարեն, այդ ալ` առցանց: Կը յիշէր, կ՛արժեւորէր, յարգանք կը մատուցէր:
Լիբանանահայ գաղութը ամէնէն տագնապալի օրերուն Եռագոյնը բարձր պահած էր: Ինչպէ՞ս «Քորոնա» ժահրին ստեղծած պայմանները արգելք պիտի հանդիսանային փառաhեղօրէն նշելու հայոց պատմութեան Մեծ տօնը: «Երբ չի մնում ելք ու ճար, խենթերն են գտնում հնար». եւ ադպէս առցանց տօնակատարութիւնը դասական ձեռնարկէ մը աւելի ազդեցիկ եւ բովանդակալից եղաւ:
Փառք ու պատիւ ձեզի լիբանանահայութի՛ւն, որ տնտեսական անասելի պայմաններու եւ անմարդկային կացութեան մէջ Մայիսեան փառահեղ յաղթանակը եւ Հայաստանի անկախութեան 102-րդ տարեդարձը այսպէս շքեղ, օրինակելի եւ նախանձելի ձեւով կրցաւ տօնակատարել:
Եւ կարծէք այդ եղաւ խթանը: Մայիս 28-ին, խորհրդանշականօրէն մեկնարկը տրուեցաւ Քանատայի կազմակերպած հանգանակային արշաւին: Քանատահայութիւնը միշտ ամբողջական օժանդակութիւն տրամադրած է հոն` ուրկէ հնչած է օգնութեան կանչը, ըլլայ ան հայրենիքէն կամ սփիւռքի որեւէ գաղութէ:
Թող այս անգամ մեր սրտերը բաբախեն Լիբանանի համար, որուն հետ, օրին մէկը, առնչուած եղած ենք գրէթէ բոլորս, խմած ենք անոր ջուրը, սորված ենք անոր փորձառութիւններէն:
Լիբանանին համար, որ պատրաստած է ղեկավարներ, որոնք աշխարհացրիւ հայութեան տարբեր գաղութներու ղեկավարներ են այսօր:
Լիբանանին համար, որ տակաւին կը պահպանէ հայութիւնը շնորհիւ իր կրթական, մշակութային եւ բարեսիրական կառոյցներուն, որոնց գոյութիւնը յետ այսու հարցական է:
Լիբանանին համար, որպէսզի «Ազդակ»-ն ու «Վանայ Ձայն»-ը շարունակեն մտնել մեր տուները, ամէնուրեք:
Հասնի՛նք լիբանանահայութեան: Տա՛նք մեր լումաները լիբանանահայութեան համար` օրինակ առնելով Սուրիոյ հայութեան մեր օժանդակութեան փորձառութենէն: Ուղարկենք կեդրոնական մեր կառոյցին , ան լաւ գիտէ ինչպէս յատկացնել, ուր որ անկ է:
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Ազդակ» օրաթերթում:
Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի եւ հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը չպետք է բացահայտի լրատվական նյութի էական մասը: Կայքում լրատվական նյութերից քաղվածքներ վերարտադրելիս քաղվածքի վերնագրում լրատվական միջոցի անվանման նշումը պարտադիր է, նաեւ պարտադիր է կայքի ակտիվ հղումի տեղադրումը: