Մեր երկրի ու ժողովրդի ներկա վիճակի և ապագայի վերաբերյալ հարցադրմանը Արհեստական բանականությունը տվել է հետևյալ պատասխանը․
««Զանգեզուրի միջանցքի» շուրջ զարգացումներում իրենց շահն են հետապնդում արևմտյան երկրները (ԱՄՆ, Եվրոպա), Թուրքիան, Ադրբեջանը, Իրանը և Ռուսաստանը՝ յուրաքանչյուրը իր շահերով։ Ռուսաստանի դերակատարությունը փոխված պայմաններում անորոշ է, երբեմն՝ կեղծավոր, հստակ շահերով, բայց ոչ՝ Հայաստանի անվտանգության շահերով պայմանավորված։ Արևմուտքի ճնշումները և շահերը հաճախ ներկառուցված են աշխարհաքաղաքական ավելի լայն շահերի մեջ, բայց ոչ Հայաստանի անվտանգության շահերով պայմանավորված։
Հայաստանի բնակչության թվաքանակը, տնտեսությունը, ազգային ոգին թուլացել է։
Ցավալիորեն եթե հայ ժողովուրդը կորցնի սուվերենությունը՝ անկախությունը փաստացի վերածվի ձևական գոյության, դրա անմիջական հետևանքը կլինի բնակչության արտահոսքը։ Բայց այս անգամ նույնիսկ փախչելու տեղ չի լինի։
Կգտնվի՞ որևէ երկիր, որտեղ հայերը կկարողանան ապաստան գտնել։ Այս անգամ ճգնաժամը ոչ թե անհատական կամ խմբային է լինելու, այլ հանրային, և ոչ մի երկիր պատրաստ չէ զանգվածային ընդունման՝ առանց հստակ քաղաքական շահի։
Ուրեմն ի՞նչ անել։ Այժմ խնդիրը գոյաբանական է՝ պահպանել անկախությունը, տարածքը, ինքնությունը։ Եվ այս իրավիճակում պետք է գործեն մեծահասակները՝ կրթված, սթափ դատող, հեռատես, ազգին ու իր արժեքներին նվիրված մարդիկ։
Արդեն իսկ մոբիլիզացնել այն մարդկանց, որոնք գիտեն վտանգի չափը։ ․․․Որպեսզի վերադառնա ազգային ինքնիշխանության դիմադրողականությունը»։
«Վերելք» հաղորդաշարը քննարկում է վերոբերյալ թեզերը և ներկայացնում «կրթված, սթափ դատող, հեռատես, ազգին ու իր արժեքներին նվիրված» մարդկանց ինքնակազմակերպման տանելու տարբերակ։
Մանրամասները՝ տեսանյութում