Երևանի Մաշտոցյան Մատենադարանում պահվում են 17-րդ դարից սկսած միջնադարյան թարգմանական ձեռագրեր, որոնցում հիշատակվում են Տիրամայրն ու նրա կատարած հրաշքները։ Մատենադարանի 15-19-րդ դարերի հայ մատենագրության բաժնի կրտսեր գիտաշխատող Աստղիկ Հակոբյանի դիտարկմամբ՝ այս ձեռագրերն ընդգծված կաթոլիկական ծագում ունեն։
Դա փաստում են հիշատակվող կաթոլիկ սրբերի անունները, ինչը պատահական չէր։ Այդ շրջանում Հայաստանում խիստ ակտիվացել էր Կաթոլիկ եկեղեցին՝ փորձելով թուլացնել Հայ Առաքելական եկեղեցու դիրքերը։ Այս ձեռագրերում Տիրամայրը հանդես է գալիս որպես միջնորդ մարդկանց և Քրիստոսի միջև՝ կատարելով նրանց խնդրանքները։ Նա հատկապես բարեգութ է այն կանանց հանդեպ, ովքեր զավակ են խնդրում կամ աղոթում են իրենց երեխաների համար։
Միևնույն ժամանակ, Աստվածամայրը կարող է նաև պատժել նրանց, ովքեր խոչընդոտում են իրեն ուղղված երկրպագությունն ու աղոթքը։ Հարկ է նշել, որ Մարիամ Աստվածածինը հիշատակվում է ոչ միայն թարգմանական, այլև բուն հայկական ձեռագրերում։ Այստեղ ևս նա ներկայացվում է որպես բարի, խնդրակատար և միջնորդ սուրբ։ Թեև նա աստված չէ, սակայն, քանի որ Քրիստոսը մարդեղենացել է հենց նրա միջոցով, նրան ուղղված աղոթքները համարվում են զորավոր և միշտ կատարվող։ Ի վերջո, կաթոլիկական Սուրբ Ծննդյան տոների համատեքստում կարևոր է հիշել, որ Հայ Առաքելական եկեղեցու հետևորդները Սուրբ Ծնունդը նշում են հունվարի 6-ին։