02 Հունիսի 2026, 23:20
Բեդրոս Կիրկորովը ծնվել է 1932 թվականի հունիսի 2-ին Բուլղարիայի Վառնա քաղաքում՝ հայ ընտանիքում։ Նրա հայրը կոշկակար էր, մայրը՝ տնային տնտեսուհի, սակայն երկուսն էլ երգում էին քաղաքի երգչախմբում, և երաժշտական մթնոլորտը մանկուց շրջապատում էր ապագա արտիստին։ Իր հզոր ձայնի շնորհիվ նա առանձնանում էր հասակակիցների շրջանում և ստացել էր «Փող» մականունը։ Թեև ավարտել էր ուսումնարանը՝ որպես կոշկակար-մոդելավորող, ճակատագիրը նրան տարավ բեմ։
Բանակում ծառայելուց հետո Կիրկորովը սկսեց հանդես գալ Վառնայի օպերային թատրոնում, որտեղ բելկանտոյի արվեստը սովորեց Գեորգի Վոլկովի մոտ։ Նրա տաղանդը նկատեցին նշանավոր կոմպոզիտորներ Առնո Բաբաջանյանն ու Արամ Խաչատրյանը, որոնց աջակցությամբ նա հայտնվեց Մոսկվայում և ընդունվեց ԳԻՏԻՍ։ Դեռ ուսանողական տարիներին նա ակտիվ համերգային գործունեություն էր ծավալում՝ ելույթ ունենալով Յուրի Սիլանտևի, Էդդի Ռոզների, Վլադիմիր Ֆեդոսեևի և Լեոնիդ Ուտյոսովի նվագախմբերի հետ։ Հենց Ուտյոսովն էլ առաջարկեց ստեղծել «Մոսկվա–Սոֆիա, Սոֆիա–Մոսկվա» ծրագիրը, որը նվիրված էր Բուլղարիայի և ԽՍՀՄ ժողովուրդների բարեկամությանը։ Այդ ծրագրի շրջանակում հնչեց նաև հանրահայտ «Ալյոշա» երգը, որը դարձավ ժողովուրդների եղբայրության խորհրդանիշ։
Կիրկորովն ուներ ակադեմիական վոկալի և էստրադային կատարման յուրահատուկ համադրություն։ Նա երգում էր ռուսերեն, բուլղարերեն և իտալերեն լեզուներով, հանդես գալիս Խորհրդային Միության և Բուլղարիայի ամենահեղինակավոր բեմերում, ինչպես նաև հյուրախաղերով շրջագայում արտերկրում։ Նրա երգացանկում ընդգրկված էին թե՛ ժողովրդական երգեր, թե՛ էստրադային ստեղծագործություններ, իսկ նրա տենոր ձայնը առանձնանում էր հզորությամբ և արտահայտչականությամբ։
Արտիստի անձնական կյանքը հեշտ չի եղել․ նա վերապրել է ամուսնալուծություն, սակայն միշտ հավատարիմ է մնացել ընտանիքին։ Նրա որդին՝ Ֆիլիպ Կիրկորովը, դարձավ Ռուսաստանի ամենահայտնի փոփ-կատարողներից մեկը՝ շարունակելով ընտանեկան երաժշտական ավանդույթը։ Բեդրոս Կիրկորովը հպարտանում էր որդու հաջողություններով, սակայն ինքն էլ մնաց ինքնուրույն և նշանակալի դեմք երաժշտական մշակույթում։
2012 թվականին նրան շնորհվեց Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչումը։ Նույնիսկ պատկառելի տարիքում նա շարունակում էր բեմ դուրս գալ, մասնակցել հեռուստանախագծերի, այդ թվում՝ «Մասկա» («Դիմակ») շոուին։
2025 թվականի մարտի 18-ին Բեդրոս Կիրկորովը մահացավ Մոսկվայում՝ սրտային անբավարարության հետևանքով, կյանքի 93-րդ տարում։ Նա հուղարկավորվեց Մոսկվայի Տրոեկուրովյան գերեզմանատանը։ Նրա մահը մեծ կորուստ էր ռուսական և բուլղարական մշակույթի համար, սակայն նրա հիշատակը շարունակում է ապրել երգերում, ստեղծագործական ժառանգության մեջ և որդու գործունեության միջոցով։
Բեդրոս Կիրկորովը պատմության մեջ կմնա որպես արտիստ, որը երաժշտության միջոցով կարողացավ միավորել ժողովուրդներին, որպես մարդ, որը արհեստավորից դարձավ էստրադայի խորհրդանիշ, և որպես հայր, որը դաստիարակեց «ռուսական փոփ-երաժշտության արքային»։