Հայ գրականության մեջ կանացի կերպարները քիչ չեն, բայց քչերն են, որ դառնում են սերնդային հիշողության մաս: Այդ քիչ, դասական օրինակներից է Մաթեւոսյանի Աղունը, որն, ի դեպ, հեղինակի մոր գրական կերպարն է: Երբ առաջին անգամ կարդացի «Աշնան արեւը», միանգամից մորս նմանեցրի: «Մամ, դու Աղունն ես»,- ասացի մորս հերթական ճաշի ժամանակ, հայրս էլ կատակեց՝ թե ես էլ … Read more
1.ԺԱՄԱՆԱԿԸ Ժամանակն այնպիսին է, ինչպիսին նրա մարդիկ: Հակառակը չէ ամենեւին: Էն որ ասում են՝ ժամանակները փոխվել են, դա ճիշտ չէ, մարդիկ են փոխվում, ժամանակը միշտ նույնն է՝ մշտական ներկա: Մարդիկ իրենց բարքերով, ձգտումներով, մտքերի մեծությամբ կամ մանրությամբ դառնում են ժամանակի բնութագրիչը, հոմանիշը, զուգահեռը՝ ոնց կուզեք: Արվեստի, գրականության մարդկանցից սկսած՝ մինչեւ պետության ղեկավարներ: Ու նայած ինչ … Read more
Յուրօրինակ միջավայրում է ապրում Աստծո յուրաքանչյուր օրը հայաստանյան պայմաններում անցկացրած շատ շատերի որոշակիից զգալի հատվածը, որն արտահայտվում է չգիտես խնդաս թե լաս խոսույթի տեսքով: Այս պայմաններում չգիտես որտեղից հայտնված մեկը խոսում է միավորվելու, մյուսը՝ պայքարելու, երրորդը՝ ապագայի հանդեպ ինքնավստահության, չորրորդ-հինգերորդը հայտնի ու անհայտ հայցերն ու խնդիրները միացյալ ուժերով լուծելու ներուժից, պարզագույնս չնկատելով, որ առկա բոլոր բացթողումների, թերացումների … Read more