Ոնց մտածում եմ, 2018-ին բուրժուադեմոկրատական հեղափոխություն էր, բայց ներկայացվում էր որպես ժողովրդի հեղափոխություն:
Մինչև 2018-ին փողոցից եկած ջենտրիների բուրժուադեմոկրատական կարգախոսներին անցնելը, «ջենտրի» հասկացողությունը հասկանանք:
Ջենտրիները XVI—XVII դարերում Անգլիայում տեղի ունեցած ագրարարային հեղափոխության ժամանակ ոչ տիտղոսային մանր ազնվականներն էին, որոնք գյուղատնտեսությամբ չէին կարողանում զբաղվել, դրա փոխարեն մանր բիզնեսով էին զբաղվում: Անգլիացի պատմաբան Զարլզ Պլամերոմը 1885-ին նրանց գործունեությունն որակել է որպես «բաստարդների ֆեոդալիզմ»:
Ինչո?ւ «բաստարդ», որովհետև, մինչ այդ, խոշոր մագնատներն Անգլիայում ազատվել էին զինվորական ծառայությունից, նրանց փոխարեն բանակում ծառայում էին ազնվականների կրտսեր տղաներն ու ազնվականների բաստարդները: Զրկված լինելով ունեցվածքից, սակայն ունենալով ամբիցիաներ` նրանք դառնում էին բազմաթիվ խժդժությունների աղբյուր:
2018-ից սկսած Հայաստանում տեղի ունեցածը կարելի անվանել «բաստարդային բուրժուազիայի» կայացման շրջան:
Համալիրում տեղի ունեցած հարսանիքը հենց այդ «բաստարդային» նորաթուխ բուրժուազիայի հրապարակային մանիֆեստն էր:
Կարգախոսները.
– աղքատությունը ձեր գլխի մեջ է,
– կրթվեք, որ լավ ապրեք,
– պետությունը երջանիկ ապրելու համար է,
– հերոսը հարկ մուծողն է,
– սահմանազատումն ու սահմանագծումը որ ավարտենք (այսինքն, մի քիչ էլ տարածք հանձնենք), ադրբեջանցիների հետ առևտուր կանենք ու լավ կապրենք:
Կարող եք շարունալ թվարկել կարգախոսները:
Հ.Գ. Ջենտրիները տարածքներ չէին հանձնում, մնացած հարցերում նրանց մտքերը համահունչ էին վերջիններիս հետ, սակայն դա համարենք իշխանության եկած սեկտայի յուրահատուկ սպեցիֆիկան:
«Մայր Հայաստան» շարժման նախաձեռնող խմբի անդամ Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան էջից