Գիտնականները նշել են, որ իրենք ոչ միայն պարզել են, որ շիմպանզեները թմբկահարում են ոչ պատահական ռիթմով, այլև որ այդ ռիթմերը տարբերվում են տարբեր ենթատեսակների մոտ:
Հետազոտողների թիմը նշել է, որ արդյունքները լույս են սփռում մարդու սոցիալական վարքագծի հիմքում ընկած ֆունկցիայի էվոլյուցիոն ծագման վրա՝ սկսած հաղորդակցությունից մինչև երաժշտություն ստեղծելը:
«Գտածոները հզոր ապացույցներ են այն մասին, որ ռիթմի այն կառուցվածքային բլոկները, որոնք մենք օգտագործել ենք մեր բոլոր սոցիալական վարքագծերում և մեր բոլոր երաժշտություններում, առկա էին մեր վերջին ընդհանուր նախնու մոտ», – ասել է Սուրբ Անդրեասի համալսարանի ավագ հեղինակ, պրոֆեսոր Քեթրին Հոբայթերը։
«Current Biology» ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է թիմը ուսումնասիրել 371 թմբկահարության ձայն, որոնք արտադրել են 47 շիմպանզեներ՝ երկու ենթատեսակների՝ արևելյան և արևմտյան շիմպանզեների վեց պոպուլյացիաներից։ Թիմը համեմատեց թմբուկների զարկերը պատահական ռիթմերի հետ՝ պարզելով, որ բոլոր շիմպանզեները ցուցաբերում էին ոչ պատահական ռիթմեր:
Այնուհետև հետազոտողները համեմատել են երկու ենթատեսակների թմբկահարությունը՝ պարզելով, որ արևմտյան շիմպանզեները թմբկահարում էին ռիթմերի միջև կանոնավոր ընդմիջումներով՝ ինչպես ժամացույցի տիկ-տակը, մինչդեռ արևելյան շիմպանզեները հերթագայում էին կարճ և երկար ընդմիջումներով։
Սակայն, արևմտյան շիմպանզեներն ավելի շատ անգամ են թմբկահարում, քան արևելյան շիմպանզեները, չնայած այդ գործընթացը տևում է նույնքան ժամանակ, ինչը ենթադրում է, որ նրանք թմբկահարում են ավելի արագ տեմպով։ Բացի այդ, արևելյան և արևմտյան շիմպանզեները թմբկահարում էին տարբեր վայրերում՝ արձակելով այսպես կոչված «փչփոցի» ձայներ։
Գիտնականները նշում են, որ սա կարող է պայմանավորված լինել սոցիալական տարբերություններով, ինչը կարող է նշանակել, որ արևելյան շիմպանզեները ավելի բռնի են միմյանց նկատմամբ, կամ որ Արևելյան Աֆրիկայի շիմպանզեները պետք է ավելի շատ տեղեկատվություն փոխանակեն միմյանց հետ։
Պրոֆեսոր Հոբայթերը հավելել է, որ չնայած շիմպանզեները մարդկանց նման երաժշտական ռիթմեր չէին ստեղծում, նրանց թմբկահարությունն ուներ որոշ հիմնարար հատկություններ, որոնք երաժշտության էվոլյուցիոն ծագումը մի քանի միլիոն տարով հետ են մղում։
Հետազոտողների թիմը նշել է, որ արդյունքները լույս են սփռում մարդու սոցիալական վարքագծի հիմքում ընկած ֆունկցիայի էվոլյուցիոն ծագման վրա՝ սկսած հաղորդակցությունից մինչև երաժշտություն ստեղծելը:
«Գտածոները հզոր ապացույցներ են այն մասին, որ ռիթմի այն կառուցվածքային բլոկները, որոնք մենք օգտագործել ենք մեր բոլոր սոցիալական վարքագծերում և մեր բոլոր երաժշտություններում, առկա էին մեր վերջին ընդհանուր նախնու մոտ», – ասել է Սուրբ Անդրեասի համալսարանի ավագ հեղինակ, պրոֆեսոր Քեթրին Հոբայթերը։
«Current Biology» ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է թիմը ուսումնասիրել 371 թմբկահարության ձայն, որոնք արտադրել են 47 շիմպանզեներ՝ երկու ենթատեսակների՝ արևելյան և արևմտյան շիմպանզեների վեց պոպուլյացիաներից։ Թիմը համեմատեց թմբուկների զարկերը պատահական ռիթմերի հետ՝ պարզելով, որ բոլոր շիմպանզեները ցուցաբերում էին ոչ պատահական ռիթմեր:
Այնուհետև հետազոտողները համեմատել են երկու ենթատեսակների թմբկահարությունը՝ պարզելով, որ արևմտյան շիմպանզեները թմբկահարում էին ռիթմերի միջև կանոնավոր ընդմիջումներով՝ ինչպես ժամացույցի տիկ-տակը, մինչդեռ արևելյան շիմպանզեները հերթագայում էին կարճ և երկար ընդմիջումներով։
Սակայն, արևմտյան շիմպանզեներն ավելի շատ անգամ են թմբկահարում, քան արևելյան շիմպանզեները, չնայած այդ գործընթացը տևում է նույնքան ժամանակ, ինչը ենթադրում է, որ նրանք թմբկահարում են ավելի արագ տեմպով։ Բացի այդ, արևելյան և արևմտյան շիմպանզեները թմբկահարում էին տարբեր վայրերում՝ արձակելով այսպես կոչված «փչփոցի» ձայներ։
Գիտնականները նշում են, որ սա կարող է պայմանավորված լինել սոցիալական տարբերություններով, ինչը կարող է նշանակել, որ արևելյան շիմպանզեները ավելի բռնի են միմյանց նկատմամբ, կամ որ Արևելյան Աֆրիկայի շիմպանզեները պետք է ավելի շատ տեղեկատվություն փոխանակեն միմյանց հետ։
Պրոֆեսոր Հոբայթերը հավելել է, որ չնայած շիմպանզեները մարդկանց նման երաժշտական ռիթմեր չէին ստեղծում, նրանց թմբկահարությունն ուներ որոշ հիմնարար հատկություններ, որոնք երաժշտության էվոլյուցիոն ծագումը մի քանի միլիոն տարով հետ են մղում։