Եվրամիությունը ծրագրում է տարբերակված մոտեցում կիրառել առավել «հեռանկարային» թեկնածու երկրների ինտեգրման հարցում, գրում է Politico-ն՝ հղում անելով Եվրահանձնաժողովի իր աղբյուրներին։ Ըստ այդ տվյալների՝ առանձին «ճանապարհային քարտեզներ» կպատրաստվեն Ուկրաինայի, Մոլդովայի, Չեռնոգորիայի և Ալբանիայի համար։
Յուրաքանչյուր փաստաթուղթ կպարունակի հստակ, քայլ առ քայլ «նպատակային պլաններ», ներառյալ՝ բարեփոխումների կոնկրետ պահանջներ։
Նոր ռազմավարությունը ենթադրում է թեկնածուների բաժանում «առաջատարների» և «ետ մնացողների»։ Վրաստանի, Թուրքիայի և Սերբիայի հայտերի համար առանձին պլաններ չեն մշակվի, քանի որ Բրյուսելը մտահոգություններ ունի ժողովրդավարության և օրենքի գերակայության հարցերում նրանց հետընթացի վերաբերյալ։ Միևնույն ժամանակ, Politico-ն նշում է, որ թեև Ուկրաինան, Մոլդովան, Չեռնոգորիան և Ալբանիան համարվում են «հեռանկարային», նրանց ընդունման գործընթացը «նախկինի պես դանդաղ է, իսկ ժամկետը՝ անորոշ»։
Ընդլայնման քաղաքականության վերանայումը թելադրված է խիստ աշխարհաքաղաքական անհրաժեշտությամբ, գրում է պարբերականը։ ԵՄ պաշտոնյաները մտահոգված են, որ ինտեգրման չափազանց դանդաղ գործընթացը կարող է հուսահատություն առաջացնել թեկնածու երկրներում և հնարավորությունների պատուհան բացել մրցակիցների ազդեցության համար։
Այս գործընթացը մեղմելու համար ԵՄ-ն դիտարկում է «աստիճանական ինտեգրման» հայեցակարգը։ Ընդլայնմանը զուգահեռ՝ Բրյուսելը ծրագրում է բարեփոխել հենց բլոկի ներքին աշխատանքային մեխանիզմները։
Հաշվի առնելով Հունգարիայի փորձը, որն օգտագործում էր վետոյի իրավունքը առանցքային որոշումները արգելափակելու համար, Եվրահանձնաժողովը ցանկանում է ներդնել մեխանիզմներ, որոնք թույլ չեն տա նոր անդամներին տապալել համաեվրոպական քաղաքականությունը։ Մասնավորապես, քննարկվում են արտակարգ իրավիճակների վերաբերյալ դրույթներ և «անցումային շրջաններ» նոր մասնակիցների համար։
Ակնկալվում է, որ ընդլայնման քաղաքականության մանրամասները ԵՄ ղեկավարությանը կներկայացվեն հոկտեմբերի 6-ին, իսկ ինտեգրման ռազմավարական հարցերը կդառնան հոկտեմբերի 15-ին Բրյուսելում կայանալիք գագաթնաժողովի առանցքային թեման։