Փողոցում, խանութում ի պատասխան իմ հարցի՝ գնալո՞ւ եք ընտրության, հատկապես միջին տարիքի քաղաքացիներն ասում են, թե միեւնույն է, որեւէ բան չի փոխվի, վերեւից նախօրոք որոշված է: «Վերեւիցը» կա՛մ իշխանությունն է, կա՛մ նրանցից վերեւ՝ աստված: Ասում եմ՝ վերջինը դեմ չէ, որ իրացնենք ընտրելու մեր իրավունքը՝ ժողովրդավարության հիմքը: Բողոքում ենք, թե որեւէ բան չենք կարող որոշել, քանի որ չենք գիտակցում, որ մեծ մասնակցությամբ կարող ենք իշխանություն ձեւավորել, եւ դա մեր արտոնությունն է: Սա դպրոցում պիտի սովորեցնել, իսկ 18 տարեկաններին անձնագրի հետ կարելի է շնորհավորել, ընդգծել, որ իրենց ձայնը, քվեն կարեւոր է: Երբ չենք գնում ընտրության, «մաքուր» չենք մնում, մեր պասիվությունն ազդում է արդյունքի վրա, բայց ոչ այնպես, ինչպես կուզենայինք: Մեծ մասնակցությունը փակում է ամբոխավարների հաղթանակի դուռը: Իսկ մենք չե՞նք հոգնել նրանցից:
ԱՆԱՀԻՏ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ