Խորախոհ տրտում քո հայացքի մեջ,
Տեսնում եմ սրտիդ թախիծը անհուն,
Գլուխդ պահած սպիտակ ձյունի մեջ,
Տեսնում եմ թափած արցունքդ թաքուն:
Ազատ երկրից մեծ ու լայնարձակ,
Երեւում ես մեզ, որպես հուշարձան,
Կծագի քեզ էլ պայռած արեգակ,
Այդպես է ասում` սրտումս մի բայն:
30.VII.51 թ.
ԼԻԴԱ ԱՆՏՈՆՅԱՆ