Իրավապաշտպան Լարիսա Ալավերդյանը ամենևին զարմացած չէ, որ Բաքվի դատարանն այսօր ցմահ ազատազարկման դատավճիռներ է կայացրել Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության նկատմամբ։
Մեր զրուցակիցն ուշադրություն հրավիրեց այն հանգամանքի վրա, որ առևանգված մեր հայրենակիցներին Բաքուն ցմահ ազատազրկման է դատապարտել Աբու Դաբիում Նիկոլ Փաշինյանի և Իլհամ Ալիևի հանդիպումից և վերջիններիս՝ «Զայեդ» մրցանակի արժանանալուց բառացիորեն մեկ օր հետո։
«Մենք ապրում ենք ոչ միայն միջազգային իրավունքի խոր ճգնաժամի ժամանակաշրջանում, այլև բարոյական և մնացած բոլոր զսպանակների՝ արհարմարհվելու և ոտքի տակ տրորվելու պայմաններում։ Դա խարան է ոչ միայն Ալիևի ցեղասպանական գործողությունները ոգևորող պետությունների, այլ նաև ՀՀ իշխանությունների համար։
Այս առումով Բաքվի դատարանի շինծու մեղադրանքները և Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարությանը ցմահ ազատազրկման դատապարտելը լիովին սպասելի էին։ Դա քաղաքական արյունոտ և կեղտոտ խաղ էր»,- Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց իրավապաշտպանը՝ իրավիճակից միակ ռեալ ելք դիտարկելով բոլոր ատյանների սպառումից հետո ՄԻԵԴ դիմելու հնարավորությունը։
Ըստ Լարիսա Ալավերդյանի՝ սա միակ դրական հեռանկարն է, որ կարող է կյանքի կոչվել։
«Մինչև անգամ ես գտնում էի, որ այս ձգձգումը վնասակար է։ Եթե ամեն ինչ ավելի շուտ արվեր, դա դրական կազդեր գերիների՝ առնվազն առողջական վիճակի վրա»,- ասաց իրավապաշտպանը։
Անդրադառնալով փաստին, որ բազմաթիվ գործիչներ, այդ թվում՝ Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոս Արամ I-ը, նամակ են հղել Հայաստան ժամանող ԱՄՆ փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսին՝ կոչ անելով նպաստել Բաքվում պահվող հայ գերիների ազատմանը, Լարիսա Ալավերդյանն դժվարացավ ասել, թե այս նախաձեռնությունն ինչ ազդեցություն կունենա։
«Եթե երևույթը դիտարկենք հավանականության տեսության մակարդակով, ապա չի բացառվում, որ ամերիկացի բարձրաստիճան պաշտոնյան կարողանա ինչ-որ ազդեցություն ունենալ։ Բայց կա ռեալ մի հնարավորություն՝ հայ գերիներին միջազգային իրավունքի համաձայն էքստրադիցիայի ենթարկել կամ արտահանձնել Հայաստանի Հանրապետությանը։
Դա տեղի չի ունեցել, բայց միջազգային իրավունքը սահմանում է, որ անգամ դատապարտվելուց հետո մարդիկ այդպիսի հնարավորություն ունեն։ Այսինքն՝ հայ գերիներն իրենց պատիժը կրեն ոչ թե այլ պետությունում, այլ Հայաստանի Հանրապետությունում։ Միջազգային պրակտիկան բազմաթիվ օրինակներ ունի, երբ դատավճիռներից հետո այս կամ այն պետության քաղաքացիներին արտահանձնում են տվյալ պետությանը։
Նման պրակտիկա կիրառվել է հենց Ադրբեջանի պարագայում, երբ հայ սպա Գուրգեն Մարգարյանին սպանող ադրբեջանցի Ռամիլ Սաֆարովը Հունգարիայից տեղափոխվեց Բաքու՝ այնտեղ կրելու իր պատիժը (հիշեցնենք՝ Ալիևն ավելի ուշ ներում էր շնորհել ադրբեջանցի մարդասպանին՝ խմբ.)»,- ասաց Լարիսա Ալավերդյանը։
Իրավապաշտպանի խոսքով՝ այլ հարց է, որ հայ գերիներին Հայաստանին արտահանձնելու ամենամեծ խոչընդոտը հենց ՀՀ իշխանություններն են, որոնք նման որևէ շահագրգռություն չեն ցուցաբերում։
«Կան հիմնավոր կասկածներ, որ այս ամբողջ իրավիճակի մեջ դերակատարությունի և ՀՀ օրվա իշխանությունը»,- ասաց մեր զրուցակիցը՝ հիշեցնելով, որ տարիներ առաջ էքստրադիցիայի փորձ ունեցել է նաև Հայաաստանի Հանրապետությունը՝ կազմակերպելով այլ պետություններից իր քաղաքացիների արտահանձնումը
Հիշեցնենք, որ Բաքվում ապօրինաբար պահվող մեր հայրենակիցներին Ադրբեջանն այսօր դատապարտեց ցմահ ազատազրկման։
Ցմահ ազատազրկման են դատապարտվել Արցախի Հանրապետության Արտաքին գործերի նախարար Դավիթ Բաբայանը, Արցախի նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանը, ԱՀ նախկին նախագահ Արայիկ Հարությունյանը, Արցախի ՊԲ հրամանատար, նախարար Լևոն Մնացականյանը, գեներալ Դավիթ Մանուկյանը, Արցախի Հանրապետության ԱԺ նախկին նախագահ Դավիթ Իշխանյանը։
ԱՀ նախկին նախագահներ Բակո Սահակյանը և Արկադի Ղուկասյանը դատապարտվել են 20 տարվա ազատազրկման։
Մյուս երեք գերիներից Մադաթ Բաբայանը դատապարտվել է 19 տարի, Մելիքսեթ Փաշայանը՝ 19 տարի, Դավիթ Ալլահվերդյանը՝ 16 տարի ազատազրկման։