Քո հոգու վիճակը անխռով ու հանգիստ պահիր:
Չկա՛ դրանից ավելի կարևոր ու անհրաժեշտ մի բան:
Ամեն ինչ Ի՛նձ թող:
Քո առաջնահերթ խնդիրն է` հանգստություն պահպանել զգացումի մեջ Ի՛մ ներկայության:
Թույլ մի’ տուր, որ անգամ մի րոպեով մի որևէ խռովահույզ զգացում մնա քո մեջ:
Խռովյալ վիճակը կարող է տարիներով վաստակած օրհնությունը խափանել մի՛ վայրկյանի մեջ:
Կարևոր չէ, թե ով կամ ինչը քեզ հուզմունք կամ խռովք կպատճառի, քո առաջին քայլը պետք է լինի` ոչի՛նչ չանելով` դադար առնել, մինչև որ բացարձակ հանգստությունը գա ու տիրի քեզ:
Երբ քո և Իմ միջև մի որևէ արգելք է կանգնում, այդ նշանակում է, որ Իմ զորությունը ուրիշ «առուների» մեջ է հոսում:
Փոխանցի՛ր ուժը, հոսի՛ր և հոսի՛ր, Ես չե՛մ կարող օրհնել այն կյանքը, որ «առվակի» գործը չի կատարում:
Իմ Հոգին չի հանդուրժում ո’չ ճահճացում ու ո՛չ էլ` կարծրացում:
Հոգու ճշմարիտ զորությունը շարունակ պետք է հոսի:
ՈՒստի ամե՛ն ինչ, ամե՛ն օրհնություն փոխանցի՛ր ուրիշներին:
Բնակվիր Ի՛մ մեջ:
Տե՛ս, թե քանի հոգու օրհնություն կբերես ամեն օր:
Շարունակ Իմ ներկայության մեջ ապրիր: