Երիտասարդ օպերային երգիչ Տիգրան Հակոբյանը նոր սերնդի այն արտիստներից է, որի ստեղծագործական հաջողություններին հետևում ես ոչ միայն մասնագիտական հետաքրքրությամբ, այլև անկեղծ ուրախությամբ։ Նրա ուղին վկայում է, որ տաղանդը, հետևողական աշխատանքը և արվեստի հանդեպ նվիրումը կարող են երիտասարդ երգչին հասցնել միջազգային հեղինակավոր բեմեր՝ միաժամանակ պահպանելով կապը հայրենի օպերային ավանդույթի հետ։
Տիգրան Հակոբյանը գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան՝ սովորելով անվանի սոպրանո Սվետլանա Կոլոսարյանի դասարանում։ Նրա մասնագիտական ձևավորման գործում կարևոր դեր են ունեցել նաև ճանաչված վարպետների հետ հանդիպումներն ու վարպետության դասերը։ Նրանց թվում են Դոլորա Զայիչը, Գեղամ Գրիգորյանը, Սուրեն Շահիջանյանը և այլ նշանավոր երաժիշտներ, որոնց փորձառությունը նպաստել է երիտասարդ երգչի կատարողական մտածողության զարգացմանը։
2018 թվականին Տիգրան Հակոբյանն ընդգրկվել է Երևանի Ազգային ակադեմիական օպերայի և բալետի թատրոնի Երիտասարդական օպերային ծրագրում։ Սա նրա բեմական ճանապարհի կարևոր մեկնարկներից էր։ Չուխաջյանի «Կարինե» օպերայում Արմենի, Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ»-ում Սարոյի և Դոնիցետտիի «Սիրո ըմպելիք»-ում Նեմորինոյի դերերգերը հնարավորություն տվեցին բացահայտելու նրա ձայնի արտահայտչական հնարավորությունները և բեմական անհատականությունը։
2021 թվականից Տիգրան Հակոբյանը Հայաստանի ազգային օպերային թատրոնի մեներգիչ է։ Նրա խաղացանկում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում համաշխարհային օպերային գրականության հայտնի տենորային դերերը՝ Կավարադոսին Պուչինիի «Տոսկա»-ում, Ռուդոլֆը «Բոհեմ»-ում և Ալֆրեդը Վերդիի «Տրավիատա»-ում։ Դրանք կերպարներ են, որոնք երգչից պահանջում են ոչ միայն վոկալ տեխնիկայի տիրապետում, այլև ներքին զգայունություն, հուզական անկեղծություն և երաժշտական դրամատուրգիան խորությամբ ընկալելու կարողություն։
Օպերային արվեստում ձայնը կենդանի է դառնում այն ժամանակ, երբ տեխնիկական վարպետությանը միանում է մարդկային ապրումը։
Երգչի ստեղծագործական ճանապարհին նշանակալից տեղ ունի միջազգային բեմերում նրա գործունեությունը։ 2022 թվականին նա հանդես է եկել Կասիոյի դերերգով Վերդիի «Օթելլո» օպերայում՝ Չեխիայի Բռնո քաղաքի ազգային թատրոնում։ Ներկայացումը հետագայում ցուցադրվել է նաև Գերմանիայի Ռեգենսբուրգ քաղաքում՝ «Thurn und Taxis» փառատոնի շրջանակում։ Հետագա տարիներին Հակոբյանը հանդես է եկել Շվեդիայի և Դանիայի բեմերում՝ Մալմյոյի օպերային թատրոնի շրջագայության կազմում, ինչպես նաև Գերմանիայի Քիլ քաղաքի օպերային թատրոնում։ Նրա միջազգային խաղացանկում տեղ է գտել նաև Լենսկու կերպարը Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»-ից Ֆինլանդիայի ազգային օպերայում։
2024–2025 թվականներին երգիչը կատարել է Տուրիդուի դերերգը Մասկանիի «Գեղջկական պատիվ» օպերայում և հանդես եկել Վերդիի «Դոն Կառլոս»-ի գլխավոր դերով։ 2025–2026 թատերաշրջանում նա վերադարձել է Հայաստանի ազգային օպերային թատրոն՝ նոր ստեղծագործական ձեռքբերումներով. հանդես է եկել Դոն Ժոզեի դերերգով Բիզեի «Կարմեն»-ում և Ռադամեսի դերերգով Վերդիի «Աիդա»-ում։ Այս դերերը վկայում են նրա մասնագիտական հասունացման, խաղացանկի ընդլայնման և ավելի բարդ վոկալ-դրամատիկական խնդիրների հաղթահարման մասին։
Տիգրան Հակոբյանի գործունեությունը չի սահմանափակվում օպերային բեմով։ Նա հանդես է եկել նաև խոշոր համերգային ծրագրերում՝ կատարելով մեներգային հատվածներ Բեթհովենի Իններորդ սիմֆոնիայում և Մոցարտի «Ռեքվիեմ»-ում՝ Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ, Էդուարդ Թոփչյանի ղեկավարությամբ։
Երիտասարդ երգչի ստեղծագործական ճանապարհին այսօր առանձնապես հաճելի է տեսնել մասնագիտական աճի հետևողականությունը։ Յուրաքանչյուր նոր դեր, յուրաքանչյուր նոր բեմ նրա համար ոչ միայն փորձություն է, այլև ինքնադրսևորման հնարավորություն։ Իսկ հայ ունկնդրի համար նրա հաջողությունները պարզապես հպարտանալու առիթ չեն. դրանք նաև հույս են ներշնչում, որ հայկական օպերային արվեստը շարունակում է ունենալ երիտասարդ կատարողներ, որոնք պատրաստ են իրենց տաղանդով, աշխատասիրությամբ և նվիրումով արժանապատվորեն ներկայանալ աշխարհի երաժշտական կենտրոններում։