ԱԶԱՏՈՒՀԻ ՍԱՐԳԻՍԵԱՆ
Աշուն… տերեւաթափ:
Կարծէք` աշնան հովերը փչելով մէկ առ մէկ իրենց հետ տարին նուիրեալ ԼՕԽ-ականներու արժանաւոր փաղանգ մը, որուն մէկ ներկայացուցիչն էր քառասուն օրեր առաջ մեզմէ առյաւէտ հեռացած Ժագլին Թերզեանը:
Ան եղած է ԼՕԽ-ի հաւատամքին հաւատացողներէն, որ մօր մը նման ամենայն հարազատութեամբ ԼՕԽ-ի «Աղաւնի Փափազեան» մասնաճիւղի ժողովներուն տուած է ընտանեկան մթնոլորտ` ԼՕԽ-ի հանդէպ ունենալով պատկանելիութեան գիտակցութիւն, կապուածութիւն, սէր ու անսահման նուիրում:
Ժագլին Թերզեան որեւէ հարց այնքան խանդավառ եւ ուրախ ձեւով կը ներկայացնէր, որ երիտասարդ ԼՕԽ-ականները կը հմայուէին անոր տաքարիւն նկարագիրով` հակառակ անոր յառաջացած տարիքին:
Իր թելադրանքներով, խորհուրդներով ու օրինակելի տիպարով եղած է առաջնորդող օրինակ, մղիչ ուժ` յաջորդող սերունդներուն:
Սիրելի՛ ընկերուհի,
Դուն ամենայն բարեխղճութեամբ կատարեցիր ԼՕԽ-ին քեզի վստահած պարտականութիւնը, հանգիստ ննջէ եւ վստահ եղիր, որ աւանդը փոխանցուած է ապահով ձեռքերու, որոնք պիտի շարունակեն նոյն ուղիով եւ նոյն հաւատքով:
ԼՕԽ-ը այսօր համալրուած է նոր երիտասարդ ուժերով եւ զինուած` երէցներու իմաստութեամբ ու փորձառութեամբ, անպայմանօրէն պիտի հասնի միջազգային միութիւններու մակարդակին` պահելով իր հայկական դիմագիծը, պատմութիւնն ու դարաւոր մշակոյթը:
Այս բոլորը այսօր իրականութիւն դարձած են շնորհիւ Ժագլին Թերզեանին, անոր սերնդակիցներուն եւ նախորդներուն հաւատաւոր վաստակին:
Խունկ եւ մոմ անմար յիշատակիդ: