Նկարազարդող, անիմացիոն շարքերի ստեղծող Բաբկեն Նավասարդյանը գրել է. «Վերջերս եմ էս առակը լսել: Չգիտեմ հեղինակին:
Մեկը տուն ա ունենում: Մարդ ա գալիս, որն ուզում ա առնի տունը: Սա չի վաճառում: Առնողը կրկնակի, եռակի ա առաջարկում: Սա չի համաձայնվում ոչ մի գնով ու ճամփում ա: Որոշ ժամանակ անց գալիս ա էլի ու էս անգամ ուրիշ առաջարկով: Թե բա. չես ծախում, ընդունում եմ: Ինձ մի հատ պատին խփած մեխ ծախի: Տան տերը մտածում ա՝ մեխ ա էլի, ոչ տեղ ա զբաղեցնում, փողն էլ լիքը ծակուծուկ կփակի: Ծախում ա:
Մյուս օրը մեխի տերը բերում ա, մի հատ լեշ ա կախում իրա մեխից ու գնում: Տան տերը սկզբից զարմանում ա, հետո երբ արդեն լեշը հոտում ա, մեխի տիրոջն ասում ա. տար լեշդ, բայց նա՝ չէ, իմ մեխն ա, իմ ապրանքը: Պիտի մնա: Ու տենց օր օրի տունը ապրելու ոչ պիտանի ա դառնում, տնեցիք գնում են:
Խի հիշեցի: Հայաստանի պատերին մեխեր ունեն թե ռուսները, թե ադրբեջանցիք, թե ամերիկացիք, բայց առաջին լեշը կախեց «տանտերը» Ամուլսարում:
Երանի սխալվեմ: