«Կամասուտրա» բառը մարդկանց մտքերում ասոցացվում է բացառապես էրոտիկայի, նաև գրաֆիկական արվեստի հետ, քանի որ գրեթե յուրաքանչյուր մեծահասակ կամ տեսել է այդ անունով մուլտիպլիկացիոն գեղարվեստական գրականություն, կամ էլ այդ հրատարակության էրոտիկ բնույթի նկարներ, որոնք ներկայացնում են սեքսի տարբերակներ, երբ տղամարդն ու կինն իրար հետ են։ Բայց քչերը գիտեն, որ Կամասուտրան մեծ տրակտատ է, ըստ որի կարելի է ուսումնասիրել Հին Հնդկաստանի պատմությունը, այն ժամանակվա սովորույթներն ու ավանդույթները, ինչպես նաև տղամարդու և կնոջ սիրային հարաբերությունների պատմությունը, որը չի փոխվել մինչ օրս:
Կամասուտրան հին Հնդկաստանի մշակութային հուշարձան է։ «Կամասուտրա» բառն ինքնին նշանակում է «Կամայի ցուցում»: «Կամա»-ն մարդու սեռական ցանկությունների աշխարհն է, զգացմունքային և զգայական, սիրո ֆիզիոլոգիան, «սուտրա»-ն թարգմանվում է որպես «թել» կամ կարճ կանոն։ Այս տրակտատը (հեղինակ Վացայյանա) դասագիրք է, որը ստեղծվել է գրեթե մեկուկես հազար տարի առաջ։ Այն պատկերացում է տալիս տղամարդու և կնոջ միջև հարաբերությունների մշակույթի մասին:
«Կամասուտրա» տրակտատի մասին առաջին հիշատակումը եղել է 1559 թվականնին: Այն ժամանակ տրակտատը գտնվում էր վանքում, վանականները այն չէին կարդացել, քանի որ չգիտեին, թե ինչ լեզվով է գրված տրակտատը: «Կամասուտրա» տրակտատի առաջին հայտնությունը, որտեղ ուրվագծորեն բացատրվել է դրա բովանդակությունը, եղել է 1559 թվականին Անգլիայում լույս տեսած «Սիրո կատալոգ» գրքում, գիտնական Լոկերենն է «Կամասուտրա»-ի բավանդակության մասին տվյալներ տեղադրել:
Իսկ տրակտատը լրիվ թարգմանությամբ առաջին անգամ լույս է տեսել Անգլիայում 1883 թվականին, այն կոչվել է «Հրահանգ կամայի մեջ», տպաքանակը քիչ է եղել։ Սանսկրիտից այն թարգմանվել է կապիտան սըր Ռիչարդ Բարթոնի կողմից։ Բարթոնը խոսում էր քսանինը լեզուներով, որոնք պատկանում էին տարբեր լեզուների ընտանիքներին, սակայն նա չգիտեր սանսկրիտը, որով գրված էր «Կամասուտրա»-ն: Եվ Բարթոնը ստիպված է եղել եղել կապ հաստատել Ֆոսթեր Ֆիցջերալդ Արբութնոտի հետ (նա ուներ ստեղծագործության պատճենը), և նրանք միասին թարգմանել են այդ դասական սեքսի ձեռնարկը անգլերեն: Այնուհետև նրանք վարձել են հնդիկ գիտնական Բհագվանլալ Ինդրաջիին այն անգլերեն լեզվի բացատրություններով ուրվագծելու համար: Վերջում Բերթոնը խմբագրել է տեքստը:
Թարգմանիչները գրաքննության հետ կապված դժվարություններ են սպասել և հենց սկզբից արդարացրել են իրենց ասելով, որ գիրքը տպագրվել է Անգլիայից դուրս և նախատեսված է հետազոտական նպատակների համար։ Բացի այդ, գրքի առաջին հրատարակությունները գերթանկ են եղել, ինչը բացառում էր լայն հանրության կողմից գնումները:
«Կամասուտրա»-ի «Սիրո կապի մասին» բաժինը, որը վերաբերում է սեռական պրակտիկաներին և վերաբերմունքին, ամենահայտնին է, և ժամանակակից ժողովրդական մշակույթում այն ամենից հաճախ է վերատպվում (հաճախ բնօրինակից շատ հեռու տարբերակներով): Հաճախ մարդիկ նույնիսկ սխալվում են այդ բաժինը համարելով ամբողջ գիրք: Իրականում գրքի միայն մոտ մեկ հինգերորդն է նվիրված սեռական պրակտիկաներին: Մնացած բաժինները խոսում են այն մասին, թե ինչպես լինել լավ քաղաքացի, ինչպես նաև առաջարկում են մտորումներ տղամարդկանց և կանանց փոխհարաբերությունների վերաբերյալ: «Կամասուտրան» սեքսն անվանում է «աստվածային միություն»։ Վացայյանան կարծում էր, որ սեքսի մեջ որպես այդպիսին դատապարտելի բան չկա, բայց դրանով անլուրջ զբաղվելը մեղք է։
Կ.Խաչիկյան