Մեր երկիրն ունի շատ լուրջ խնդիրներ, մենք առաջիկայում պարտավոր ենք լինելու ընդունել դժվար որոշումներ և գտնել եզակի ճիշտ լուծումները։ Բայց ես վստահ չեմ, որ մենք սա գիտակցում ենք։ Մեր ժողովուրդը բաժանված է ճամբարների, մեր ունակ կադրերը, մասնագետները, փորձ ու գիտելիք ունեցող գործիչները որոշումների վրա ազդելու որևէ հնարավորություն չունեն։ Պարզ ասած՝ նրանք անտեսված են, քանի որ «յուրային» չեն։ Սփյուռքին նայում ենք որպես օտարի, ներսի ընդդիմախոսներին՝ որպես թշնամու։ Այս մթնոլորտով ո՞ւր ենք գնում։