Նվերը տվեց մայրիկին ու մի շաբաթ անց լուռ փակեց աչքերը

– Լենա՛ տատիկ… իսկ կարելի՞ է՝ ես չմեռնեմ մինչև կիրակի,- ասում է փոքրիկ տղան՝ կանաչավուն դեմքով, առանց մազերի, հիվանդասենյակի սպիտակ մահճակալին պառկած…