Լյաոնին նահանգի դպրոցներից մեկի ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ Բայ Ցզյանը հայտնի է դարձել որպես «Չինաստանի սուպերհայրիկ»։ Վերջին երեք տասնամյակների ընթացքում 52-ամյա մանկավարժն իր տանիքի տակ է առել, խնամել և կյանքի ուղի հարթել 276 որբ կամ լքված երեխայի համար։
Ամեն ինչ սկսվել է 1995 թվականին, երբ Բայը նկատել է իր աշակերտներից մեկին, որը դասերից փախչում էր սնունդ հայթայթելու նպատակով։ Իմանալով, որ երեխային ծնողները լքել են՝ ուսուցիչը նրան տեղափոխել է իր համեստ կացարան։ Այդ օրվանից նրա տունը, որը նա անվանում է «Երազանքի տուն», դարձել է ապաստարան տասնյակ երեխաների համար։
Բայ Ցզյանն իր դաստիարակության մեթոդի հիմքում դրել է սպորտը։ Նա հավատում է, որ սպորտն արդար է և կոփում է կամքը․
- Երեխաներն ամեն օր արթնանում են առավոտյան 04:30-ին։
- Անկախ եղանակից՝ նրանք ամեն օր վազում են ավելի քան 12 կիլոմետր։
- Նրա սաներն արդեն նվաճել են շուրջ 1300 մեդալ տարբեր մրցաշարերում։
Այս նվիրումի արդյունքները տպավորիչ են․ նրա որդեգրած երեխաներից ավելի քան 100-ը ստացել են համալսարանական կրթություն, 50-ը դարձել են բարձրակարգ մարզիկներ, շատերը ծառայում են բանակում կամ աշխատում որպես պետական ծառայող։ Նրա սաներից մեկը նույնիսկ ընդունվել է երկրի հեղինակավոր Սինհուայի կամ Պեկինի համալսարանները՝ շնորհիվ վազքի իր բացառիկ տվյալների։
Ուսուցչի անձնական կյանքը հեշտ չի դասավորվել․ նա ամուսնացել է միայն 46 տարեկանում, քանի որ նախկին ընկերուհիներից շատերը չեն ընդունել նրա ապրելակերպն ու նվիրվածությունը։ Այսօր նա արդեն որդի ունի, սակայն շարունակում է նույն եռանդով խնամել իր մեծ ընտանիքի բոլոր անդամներին։
