Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը. «Հունգարիայի վարչապետ Օրբանը պարտվեց խորհրդարանի ընտրությունը: Դրա մասին վկայում էին ավելի վաղ արվող սոցհարցումները, թեև կար շանս, որ Օրբանը կունենա արդյունքի այնպիսի կոնֆիգուրացիա, որ հնարավորություն կտա այլ՝ մասնավորապես ազգայական ուժերի հետ կազմել կոալիցիա և պահպանել իշխանությունը:
Բայց, Օրբանը պարտվեց: Եվ կարծես թե պարտվեց նաև ԱՄՆ վարչակազմը, կամ առնվազն՝ փոխնախագահ Վենսը, որը այցելել էր Բուդապեշտ՝ ընտրությունից կարճ ժամանակ առաջ և ակներև աջակցել Օրբանին: Հետո ավելի հեռվից աջակցություն հայտնել էր նաև Թրամպը: Սակայն, դա չօգնեց Օրբանին: Ավելին, գուցե Հունգարիայի իրավիճակին առավել հանգամանալից տիրապետողները կասեն, որ ավելի խանգարեց: Սակայն սա, իհարկե, իբրև վարկած, որովհետև վստահ չեմ՝ Վենսի բացահայտ աջակցությունը խանգարեց, թե՞ ոչ:
Այստեղ ավելի կարևոր եմ համարում հետևյալ հարցը. ի՞նչ էին մտածել Վենսի այցը կազմակերպողները: Հաշվարկի սխա՞լ էր նրա այցը Բուդապեշտ, որի հետևանքով փաստորեն Վենսը «մնաց» Օրբանի պարտության տակ: Չէ՞ որ, այցելելով և նրան հայտնելով բացահայտ աջակցություն, ԱՄՆ փոխնախագահը փաստորեն դարձավ պարտվողներից մեկը: Հետևաբար, նրա այցը հաշվարկային սխա՞լ էր, թե՞ ծուղակ, ուր գցեցին փոխնախագահ Վենսին:
Սա արդեն կերևա Միացյալ Նահանգներում: Նկատենք, որ փոխնախագահ Վենսը, որ 2028 թվականին նախագահի թեկնածուներից մեկն է, իսկ շատ գնահատականներով՝ ամենահավանականը հանրապետականների շարքում, վերջին օրերին, փաստորեն, հայտնվեց երկու «անպտուղ» դրվագում՝ ապարդյուն բանակցություն Պակիստանում և պարտություն Հունգարիայում:
Սա խա՞չ է Վենսի շանսերի վրա՝ 2028-ի հաշվարկով: Չէ՞ի շտապի: Առավել ևս, որ դեռ պարզ չէ, թե իրականում ինչ է պրոցեսը Պակիստանում, այնտեղ ապարդյո՞ւն է, թե՞ պարզապես արդյունքը ծավալվում է հետնաբեմում: Եվ Բուդապեշտի մասով էլ, դեռ մեծ հարց է, թե ինչ է անելու Հունգարիայի նոր կառավարությունը, հատկապես տնտեսական ու էներգետիկ ճգնաժամում հայտնվող Եվրամիության հետ»: