Արտյոմ Տոնոյանը գրում է. «Հարևանությունն ու բարեկամությունը մենակ բառերով չեն լինում։
Նյութական օգնությունն էլ կարող է պարտադիր չլինել նեղության պահին։
Բայց հարևանի կամ բարեկամի տունը երբ այրվում է, կամ թե թաղում է, խրախճանքը շատ կոնկրետ վարքագիծ է՝ կոնկրետ ուղերձով։
Մանավանդ երբ դա հանրային ցուցադրվում է ամենօրյա ռեժիմով։
Դա նույնն է, որ ասես է՝ …., թե քո վրա կրակ է թափվում, կարևորը մեր երկինքը «ջինջ» է»։