Ներքին համերաշխության և հայկական աշխարհի վերածննդին ուղղված այս հիրավի պատմական առաքելությունն ունի կոնսոլիդացիոն մեծ ներուժ։
Մեզ պատուհասած համազգային աղետից հետո կարևորագույն նշանակություն ունեն համախմբող, մեր կարողություններն ու մտավոր տաղանդը միավորող նման նախաձեռնությունները։ Եվ հակառակը, պառակտում ու բաժանում, թշնամանք և ուժերի վատնումը մեծագույն վատությունն է, որ կարելի է անել հայկական աշխարհին։ Ինչպես Հայաստանի բնակչության, այնպես էլ աշխարհասփյուռ հայ ազգի մեծ մարմնի ներսում բաժանարար գծեր տանելը՝ սև-սպիտակ, ռուսամետ-արևմտամետ, ներկա-նախկին, հանցագործություն է, թշնամուն տրվող նվեր։
Պատմական ճակատագրի բերումով մեր ժողովրդի մի մասն ապրում է հայրենիքում, մի զգալի մասը՝ Ռուսաստանում, մի մեծ մասը՝ Արևմուտքում, Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Մերձավոր Արևելքում։ Հայեր կան ամենուր։ Բայց մենք ունենք մեկ միասնական հայրենիք, մենք մեծ հայկական ընտանիքի մասն ենք, և անկախ մեր որոշ տեսակետային տարաձայնություններից, համազգային նշանակության, ինքնության հարցերում ոչ ոք իրավունք չունի մեզ բաժանելու։
Երբ մենք կանգնած ենք գոյաբանական խնդրի առաջ, երբ մեր հարևանները հարցականի տակ են դնում մեր գոյության իրավունքը մեր հազարամյա հայրենիքում, էլ ի՞նչ ներքին բաժանման մասին կարող է խոսք լինել։
Գագիկ Ծառուկյանն իրավացի է, երբ հայտարարում է, որ այսօրվա խեղճությունը մեր ժողովրդին սազական չէ։ Մենք պիտի վերագտնենք մեր ուժը, և ուժերի համախմբմամբ ու փոխադարձ վստահությամբ հաղթահարենք այս ծանր շրջանը։