Պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմիններին դիմելիս լրագրողները պարտավորվում են ներկայացնել լիազորագիր, հակառակ դեպքում դատարանում կհամարվեն ոչ թե լրագրող, այլ ուղղակի քաղաքացի։ Սա Վարչական դատարանի նախադեպային որոշումից բխող նոր պահանջն է լրագրողների համար։
Հիշեցնենք, որ լիազորագիր է համարվում գրավոր լիազորությունը, որն անձը տալիս է այլ անձի` երրորդ անձանց առջև ներկայացվելու համար: Այն անհրաժեշտ է, օրինակ, գործարքներ կնքելու կամ անձի անունից տարբեր գործողություններ կատարելու համար։
Ինչպես տեղեկանում է Iravaban.net-ը, «Հետաքննող լրագրողներ» ՀԿ-ն Վարչական դատարան հայցադիմում է ներկայացրել, պահանջելով պարտավորեցնել Վանաձորի համայնքապետարանին տրամադրել 2025թ. ընթացքում Վանաձոր քաղաքում տրամադրված շինթույլտվությունների պատճենները: Համայնքապետարանը չի պատասխանել կազմակերպության լրագրողի գրավոր հարցմանը և օրենքով սահմանված կարգով չի տրամադրել տեղեկատվությունը: Վարչական դատարանը դատավոր Արթուր Ավագյանի նախագահությամբ մերժել է հայցադիմումի վարույթ ընդունումը՝ պատճառաբանելով, որ հարցումը ներկայացրել է ֆիզիկական անձ լրագրողը, իսկ կազմակերպության անունից հանդես գալու լիազորագիր չի կցվել։ Վերաքննիչ դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Արթուր Պողոսյանի, պահպանել է այս դիրքորոշումը՝ փաստացի արձանագրելով, որ ձևաթղթի վրա լրատվամիջոցի անվան և լրագրողի կարգավիճակի նշումը բավարար ապացույց չեն ներկայացուցչական լիազորությունը հաստատելու համար։
Եթե Վարչական դատարանի դիրքորոշումն ընդունվի որպես ընդհանուր կանոն, ապա յուրաքանչյուր լրագրող, յուրաքանչյուր հարցման պետք է գրավոր լիազորագիր կցի, ապացուցի իր ներկայացուցչական կարգավիճակը։
«Զանգվածային լրատվության մասին» օրենքից բխում է, որ լրագրողը հանդես է գալիս որպես լրատվական գործունեություն իրականացնողի ներկայացուցիչ։ Ընդ որում, եթե լրագրողը դիմում է ներկայացնում լրատվամիջոցի պաշտոնական ձևաթղթով և հստակ նշում է իր մասնագիտական կարգավիճակը, ենթադրաբար նա գործում է տվյալ խմբագրության անունից և դրա շահերի շրջանակում։ Նման պայմաններում լրագրողի գործողությունները չեն կարող ընկալվել որպես անձնական նախաձեռնություն, քանի որ դրանց ձևական ու բովանդակային հատկանիշները վկայում են, որ նա գործել է ոչ թե սեփական, այլ կազմակերպության կամ այլ անձի անունից։
Եթե Վարչական դատարանի սահմանած այս նոր պահանջը դառնա պարտադիր պայման, չի՞ ստեղծվի այնպիսի իրավիճակ, երբ պետական մարմինները կօգտվեն այդ ձևական պահանջից և կխուսափեն լրագրողական հարցումներին պատասխանելուց՝ հղում անելով լիազորագրի բացակայությանը։
Նման կարգավորման կիրառումը կարող է ոչ թե նպաստել տեղեկատվության մատչելիությանը, այլ հակառակը՝ սահմանափակել այն՝ ստեղծելով լրացուցիչ խոչընդոտ լրագրողի և պետական մարմինների միջև։