Գաղտնի մարգարիտը

-Բարեհաճությամբ նայիր մեզ, Ո՜վ Տեր: Ե՞րբ կտեսնենք «Երկիրը, որ շատ հեռու է», թեպետ այժմ իսկ մոտ է` տեսնող աչքի ու լսող ականջի համար:

Սպասի՛ր: Հրաշքների երկինքը կբացվի:

Զգաստացի՛ր, դողա Աստծո երկյուղից: Առանց ցնցվելու ոչ ոք չի կարող կանգնել հավիտենության շեմի վրա: Ես քեզ հավիտենական կյանք կտամ, անվճար մի պարգև, հրաշալի շնորհ, որ է` կյանքն անսահման դարերի:

Լռությամբ է գալիս թագավորությունը: Ոչ ոք չի կարող ստույգ իմանալ, թե երբ է հայտնվում այն մարդու մեջ: Միայն արդյունքից` պտուղներից է այն հայտնի դառնում:

Լուռ մնա և լսիր:

Կարող է նաև այնպես լինել, որ երբեմն ոչ մի պատգամ չստանաք, բայց դուք դարձյալ իրար մոտ եկեք: Եթե ոչինչ էլ չլինի, ապա ամենաքիչը հոգևոր ջերմ մթնոլորտ կունենաք:

Լռությամբ է գալիս թագավորությունը:

Սովորիր լռություն պահպանել. «Աստված Լռության մեջ է խոսում»: Լռությունը կամ մեղմ հովը, այս երկուսն էլ իրենց մեջ կարող են պատգամներ ունենալ` Իմ ասելիքը սրտին հասցնելու, թեկուզ ո՛չ ձայնով ու ո՛չ բառերով:

Քո ամեն բառը կամ մտածումը կարող է ընկնել ու մարգարիտի նման մնալ գաղտնարանում մի ուրիշ սրտի, ինչը և, անհրաժեշտության դեպքում, կրողը իբրև գանձ կգտնի և ճանաչելով կանդրադառնա նրա արժեքին:

Շատ մի ջանա ԿԱՏԱՐԵԼ, այլ ԵՂԻ՛Ր:

Ես ասացի. «Կատարյալ եղե՛ք» և ոչ թե` կատարեք կատարյալ բաներ: Աշխատիր լավ ըմբռնել այս ճշմարտությունը:

Անհատական ճիգերը առանձնապես ոչ մի օգուտ չեն տա: Այստեղ կարևորը Տիեզերական հոգին- Իմ հոգին է:

Սևեռվիր այս մտածումի վրա և խոկումի նյութ դարձրու:

Այս ճշմարտությունն ընկալելու համար ամբողջ մի կյանքի տևողություն հարկավոր եղավ սրբերին: