Տիեզերքում երբեմն հայտնվում են օբյեկտներ, որոնք միաժամանակ գրավում են թե՛ գիտնականների, թե՛ հասարակության ուշադրությունը։ Այդպիսի նոր «հյուր» է C/2026 A1 (MAPS) գիսաստղը, որը հայտնաբերվել է 2026 թվականի սկզբին և այժմ արագ շարժվում է դեպի Արև։ Սկզբում որոշ գիտնականներ ենթադրում էին, որ գիսաստղը կարող է ընկնել Արեգակի մեջ և ամբողջությամբ գոլորշիանալ։ Սակայն նոր հաշվարկները ցույց են տալիս, որ իրականությունը, հավանաբար, այլ կլինի։
Ղրիմի աստղագետների կարծիքով՝ գիսաստղը չի ընկնի Արեգակի վրա։ Այն պարզապես կանցնի նրա շատ մոտով՝ հասնելով իր ուղեծրի ամենամոտ կետին, որը կոչվում է Perihelion։ Այդ պահին, սակայն, այն կհայտնվի Արեգակի հսկայական ձգողականության և ծայրահեղ ջերմության ազդեցության տակ։ Արդյունքում հնարավոր է, որ գիսաստղի միջուկը չդիմանա և մասնատվի։
Եթե գիսաստղը չքանդվի ամբողջությամբ, այն հնարավոր կլինի դիտել Արևին մոտ անցնելուց հետո։ Սակայն դիտման պայմանները տարբեր կլինեն․ լավագույն տեսանելիությունը սպասվում է Հարավային կիսագնդում։ Հետաքրքիր է, որ որոշ աստղագետներ կարծում են՝ այս գիսաստղը հնարավոր է նախկինում արդեն հայտնված լինի Երկրի երկնքում։ IV դարի հռոմեացի պատմաբան Ammianus Marcellinus հիշատակում է մի սարսափազդու գիսաստղ, որը 363 թվականին երևացել է նույնիսկ ցերեկային երկնքում։ Հնարավոր է, որ դա նույն երկնային մարմնի նախորդ այցն էր։