Այսօր իմ կյանքի ամենահիասթափեցուցիչ օրերից մեկն է։ Երբեմն շատ ավելի լավ է, որ մարդիկ ուղղակի լռեն, ոչինչ չասեն և ոչ մի հարցի չպատասխանեն, այլապես դու հասկանում ես, որ ոչ թե խաբվել ես, այլև չես նկատել քողարկված այն տգիտությունը, որը պարուրում էր ոչ միայն անհատներին, այլև խմբավորումներին, որոնք ըստ էության, թաքնված են եղել կեղծ հերոսության, հայրենասիրության, ազգասիրության ու իրենց մասին հորինածին լեգենդների քողի ներքո։
Ներիր ինձ, ՃՈՒՏ…
Հ.Գ. Շարունակություն լինելու է…
Գառնիկ Իսագուլյանի ֆեյսբուքյան էջից