Մարիշը հերթական անգամ փորձել է արդարացնել Նիկոլի ստորացուցիչ, ապազգային քաղաքակնությունը՝ ակնարկելով, թե եթե մինչև վերջ ստորանանք, թուրքերը մեզ չեն գրավի: Բայց նա խաբել է. նա, ով չի խորշում ստորանալուց, արդյունքում ստանում է և՛ պատերազմ, և՛ ստորացում: Վերջվերջո եթե ստորացումով հարց լուծել հնարավոր լիներ միջազգային հարաբերություններում, պատերազմներ գուցե նույնիսկ չլինեին էլ, բայց պատերազմները լինում են բոլորովին այլ պատճառերով, և ներկա փուլում Նիկոլի վարքագիծը չի կանխելու Հայաստանի մարտադաշտ դառնալը, եթե պատերազմի ու թուրքական ներխուժման համար ստեղծվեն իդեալական աշխարհաքաղաքական պայմաններ: Ի դեպ՝ Իլհամը հենց դրան է սպասում, երբ զարգացնում է «Արևմտան Զանգեզուրի» խոսույթը:
Մյուս կողմից՝ պետք է գիտակցել, որ Հայաստանն ունի իրական այլընտրանք, որը կօգնի մի կողմից պահպանել սեփական դեմքն ու ինքնությունը, չդառնալ թուրքի քիսաչի ազգ, մյուս կողմից՝ կչեզոքացնի վտանգն ու թույլ կտա մեզ զարգանալ, և այս մասին գիտի և՛ Նիկոլը, և՛ նրա արևմտաթուրքական տերերը, ու նրանց ամբողջ պայքարը հենց այս այլընտրանքը թաքցնելն է, անելանելիության զգացողություն ներշնչելը:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: