Հասարակական գործիչ Կարեն Հեքիմյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Նոր Հայաստանում Աստծո նկատմամբ հավատքն իջեցվեց մորգի մակարդակի:
Հայաստանյան մորգերում ծառայությունների մատուցման ցանկ կա՝ դագաղ, շորեր, դիակառք (կատաֆալկա), մոմեր, սգո սրահ, հոգեհացի մատուցում, դագաղ տեղափոխողներ, փոս փորող: Այդ ցանկի մեջ մտնում է, ուշադիր՝ քահանայի ծառայություն: Ծառայության արժեքը սկսվում է 35 000 ՀՀ դրամից:
Մորգի աշխատողն ասում է, որ չգիտի, թե ծառայունների ցանկում ընդգրկված քահանաները հատկապես որ եկեղեցիներում են ծառայում: Ավելին, պարզ չէ՝ մորգի ծառայությունների ցանկում ընդգրկված քահանաներն ընդհանրապես որևէ եկեղեցում ծառայո՞ւմ են, թե՞ չեն ծառայում, կարգալո՞ւյծ են, թե՞ կարգալույծ չեն, տիրադա՞վ են, թե՞ տիրադավ չեն և, ի վերջո, քահանա՞ են, թե՞ քահանա չեն: Դա որևէ մեկին չի հետաքրքրում: Ծառայությունը բնակչության լայն շրջանակներում մեծ պահանջարկ ունի:
Քահանան Աստծո սպասավոր է: Այլ կերպ ասած՝ վերջինս Աստծո և հավատացյալի միջև կապող օղակ է հանդիսանում: Այդ իմաստով, արդյո՞ք Աստծո և հավատացյալի միջև անհրաժեշտ է ևս մեկ կապող օղակ՝ մորգ: Բացի դրանից՝ ինչքանո՞վ է աստվածահաճո Աստծո սպասավորի մորգի ծառայությունների ցանկում հայտնվելը: Եվ, եթե մորգի ծառայությունների ցանկում հայտնված քահանաներն իրական են, ապա Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին մտածելու շատ բան ունի»: