Անկարան և Բաքուն միավորել են ջանքերը՝ հերթական անգամ սեփականաշնորհելու տարածաշրջանի մշակութային ու խոհարարական ժառանգությունը։ Այս անգամ թիրախում հայտնի արևելյան քաղցրավենիքն է՝ փախլավան, որի ծագման շուրջ վեճերին վերջ դնելու պատրվակով Թուրքիան և Ադրբեջանը համատեղ հայտ են ներկայացրել ՅՈՒՆԵՍԿՕ։
Այս մասին տեղեկանում ենք ադրբեջանական մամուլից: Ադրբեջանի զբոսաշրջության պետական գործակալությանը, հայտնում է, թե երկու երկրները փաստաթղթերի փաթեթ են պատրաստել՝ դեսերտը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ներկայացուցչական ցանկում» ներառելու համար։
Խոհարարական էքսպանսիայի հերթական արարը
Սա առաջին դեպքը չէ, երբ հարևան երկրները փորձում են յուրացնել այն, ինչն իրականում դարերի պատմություն ունի և սերտորեն կապված է հայկական լեռնաշխարհի հետ։ Փախլավան, որն իր ուրույն տեղն ունի հայկական ավանդական խոհանոցում, տարիներ շարունակ եղել է հայկական տոների ու ծիսակատարությունների անբաժան մասը։
Սակայն Բաքվի և Անկարայի քաղաքականացված խոհարարական ամբիցիաները սահմաններ չեն ճանաչում։
Այսպես՝
Տոլմայի յուրացումը. Տարիներ առաջ նրանք նույնպիսի համառությամբ իրենցը համարեցին հայկական ավանդական տոլման՝ այն գրանցելով որպես ադրբեջանական ժառանգություն։
Հարիսա, լավաշ և այլն. Պարբերաբար թիրախում են հայտնվում հայկական հարիսան, գաթան և նույնիսկ լավաշը, որի շուրջ միջազգային հարթակներում իսկական «խոհանոցային պատերազմներ» էին հրահրում։
Ադրբեջանի պետական կառույցներն արդեն բացահայտ հպարտանում են, որ հայտը ներկայացված է և ակնկալում են հարցի «դրական» լուծումը մինչև տարեվերջ։
Վերջնական որոշումը կայացվելու է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Միջկառավարական կոմիտեի 21-րդ նիստում, որը նախատեսված է անցկացնել նոյեմբերի 30-ից դեկտեմբերի 5-ը Չինաստանի Սյամեն քաղաքում։
Ակնհայտ է, որ Անկարան և Բաքուն մշակութային հարթակներն օգտագործում են սեփական քաղաքական թեզերն առաջ տանելու և տարածաշրջանի պատմական իրողությունները խեղաթյուրելու համար։ Մնում է հուսալ, որ միջազգային փորձագետները կցուցաբերեն օբյեկտիվություն և թույլ չեն տա, որ մշակութային ժառանգությունը դառնա հերթական քաղաքական շահարկման առարկան։