Էն, որ 《ռայոնի մարդիկ》` ջիգյարով, ազնիվ, անկեղծ, առավել լավ ու անվտանգ ապրելու հույսով ու վստահությամբ գրկում ու պաչում են Կարապետյան Նարեկին )).
ինքն էլ` անսովոր էդ վիճակում, մի քիչ կաշկանդված, իր 《շնորհակալություններով》է արձագանքում։
Երիտասարդ Հայն իր ծննդյան երկիրն է ուզում փրկել, մինչդեռ կարող էր Մոնակոյում իր կյանքը վայելել։
Էս ա։
Գոյության օրակարգ է և ոչ թե ուղղակի ընտրություն։