Հայկական ազգային երաժշտարվեստի ժամանակակից ներկայացուցիչների շարքում առանձնահատուկ տեղ ունի քանոնահարուհի Մարիաննա Գևորգյանը, որի ստեղծագործական գործունեությունը միավորում է ավանդական կատարողական մշակույթը, մասնագիտական բարձր վարպետությունն ու ազգային երաժշտական մտածողության արդիականացումը։
Նա այն երաժիշտներից է, որոնք հայկական ժողովրդական և դասական երաժշտությունն ընկալում են ոչ միայն որպես ժառանգություն, այլև որպես կենդանի, շարունակական մշակութային համակարգ, որն ունակ է ներկայանալու միջազգային բեմերում՝ պահպանելով իր ինքնատիպությունը։
Մարիաննա Գևորգյանը կրթություն է ստացել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ ձևավորվելով հայկական նվագարանային արվեստի ակադեմիական ավանդույթի շրջանակում։ Նրա կատարողական արվեստի հիմքում քանոնի հնչյունային լայն հնարավորությունների խորքային ընկալումն է։ Երաժիշտը մեծ ուշադրություն է դարձնում մեղեդու ճշգրտությանը, նրբին դինամիկային, հայկական մելիզմատիկ մտածողությանը և հնչերանգային մշակվածությանը, ինչի շնորհիվ նրա կատարումները առանձնանում են արտահայտչականությամբ և ներքին երաժշտական հավասարակշռությամբ։
Մարիաննա Գևորգյանի գործունեության կարևոր ուղղություններից է հայկական ազգային նվագարանների և հատկապես քանոնի հանրահռչակումը միջազգային հարթակներում։ Նա մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային մրցույթների և փառատոների՝ արժանանալով բարձր գնահատականների և մրցանակների։
Մարիաննան լայն ճանաչում ստացավ հատկապես «World Folk Vision» միջազգային մրցույթ-փառատոնում հաղթանակից հետո։ 2020 թվականին նա քանոնով ներկայացրել էր հայկական երաժշտություն և արժանացել գլխավոր մրցանակի՝ դառնալով 115 երկրի շուրջ 3950 մասնակիցներից լավագույնը։
Այս հաղթանակը կարևոր իրադարձություն էր ոչ միայն նրա ստեղծագործական կենսագրության, այլև հայկական ազգային նվագարանային արվեստի միջազգային ճանաչման տեսանկյունից։ Նրա միջազգային հաջողությունները հաստատեցին, որ հայկական երաժշտական մշակույթը կարող է արժանապատվորեն ներկայանալ համաշխարհային բազմազան մշակութային միջավայրում։
Քանոնահարուհին համագործակցում է «Տաղարան» հնագույն երաժշտության համույթի հետ՝ ներգրավված լինելով ազգային և միջնադարյան երաժշտության վերաիմաստավորման ու բեմականացման նախագծերում։ Այդ գործունեությունը կարևոր է հատկապես այն առումով, որ հայկական հնագույն երաժշտությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմամշակութային արժեք, այլև որպես արդիական գեղարվեստական լեզու։ Մարիաննա Գևորգյանի կատարողական մոտեցումը զերծ է արտաքին ցուցադրականությունից․ նրա արվեստում առաջնային են երաժշտության բովանդակությունը, ներքին զգայականությունը և ազգային ոճի ճշգրիտ պահպանումը։
Նրա առանձնահատկություններից է նաև ազգային նվագարանների նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքը։ Հարցազրույցներում և հանրային ելույթներում նա բազմիցս ընդգծել է, որ քանոնը հայկական երաժշտամշակութային ինքնության կարևոր խորհրդանիշներից է։ Այդ պատճառով նրա կատարումները միտված են ոչ թե ժողովրդական երաժշտության պարզեցված կամ առևտրայնացված ներկայացմանը, այլ դրա գեղարվեստական խորության բացահայտմանը։ Այս մոտեցումը հատկապես նկատելի է Կոմիտասի ստեղծագործությունների մեկնաբանումներում, որտեղ պահպանվում են հայ երաժշտական մտածողության նուրբ ինտոնացիոն և հոգևոր շերտերը։
Մարիաննա Գևորգյանի գործունեությունը կարևոր ներդրում է հայկական ազգային նվագարանային արվեստի ժամանակակից զարգացման գործընթացում։ Իր համերգային, մրցութային և մշակութային գործունեությամբ նա նպաստում է հայկական քանոնի միջազգային ճանաչմանը և նոր սերնդի հետաքրքրության ձևավորմանը ազգային երաժշտության հանդեպ։ Նրա արվեստը ցույց է տալիս, որ հայկական ավանդական երաժշտությունը կարող է ներկայանալ ժամանակակից աշխարհում՝ առանց կորցնելու իր ինքնությունը, պատմական խորությունը և գեղարվեստական արժեքը։