14.05.2026 | 11:29
– Հարևան, հլը ասա տասնվեց։
– Խի՞ ասեմ։
– Ասա՝ կիմանաս։
– Սիրտ չունեմ, Վաղո, յան տուր։
– Էդ էս էլի, միշտ ինձ մենակ ես թողում փորձանքի մեջ։
– Ի՞նչ փորձանք, այ մարդ։
– Նոր հայաթում մի լակոտ խայտառակ արեց ինձ, մինչև հիմա հռհռում են վրես։
– Ի՞նչ արեց որ։
– Բիսետկեն նստած նարդի էինք խաղում, մեկ էլ մոտեցավ ու ասեց՝ Վաղո ձաձա, հլա ասա տասնվեց։ Ես էլ միամիտ ասի տասնվեց ու գիտե՞ս ինչ ասեց։
– Ի՞նչ։
– Ասեց՝ զոմբին քո տիրոջ մերը․․․
– Վայ քու արա։ Դրա համար ե՞ս ուզում, որ ես էլ ասեմ։
– Բա կարող ա էս հայաթում մենակ ես եմ էշ։
Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ