«Երկաթե վարագույրը» աշխարհը բաժանեց երկու հիմնական ճամբարի։ Սա ոչ միայն ֆիզիկական, այլև գաղափարական ու քաղաքական սահման էր, որը խոչընդոտում էր մարդու և տեղեկատվության ազատ տեղաշարժմանը։
50-ականների կեսերին, համատարած ինֆորմացիոն դատարկության պայմաններում, խորհրդային երիտասարդների համար կարևոր էր ամերիկացի ջազային մեկնաբան Ուիլիս Քոնովերի «Ջազի ժամը» հաղորդաշարը։ Նա քաղաքականության մասին չէր խոսում, այլ երաժշտության միջոցով փոխանցում էր, որ «ջազի ազատությունը, դա ամերիկյան ազատությունն է»։