«Խոսում է Երևանը…»։ Այս երկու բառերը մեկ դար շարունակ եղել են ոչ միայն հաղորդագրության սկիզբ, այլև հույսի, ինքնության և տունդարձի կանչ։ Հայկական ռադիոյի եթերում առաջին անգամ հնչած այս նախադասությունը դարձավ այն առանցքը, որի շուրջ հյուսվեց Հայաստան-Սփյուռք անտեսանելի, բայց ամուր կապը։ Հանրային ռադիոյի 100-ամյա հոբելյանը առիթ է վերհիշելու այն ձայները, որոնք ջնջել են աշխարհագրական սահմանները։
Մանկության հիշողություն և լեզվի մաքրություն
Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանի համար ռադիոն սոսկ տեղեկատվության միջոց չէր, այլ ընտանիքի անդամ։ «Մեր տանը ռադիոն միշտ միացված էր՝ դեռ սովետական տարիներին։ Ամեն առավոտ այդ ազդանշանը մեզ ուղեկցում էր»։ Ըստ Սինանյանի՝ ռադիոն այսօր էլ ունի բացառիկ առաքելություն՝ մատուցել որակյալ, մաքուր հայերեն և ազգային երաժշտություն, որն օգնում է սփյուռքահայերին զգալ հայրենիքի շունչը և դիմակայել օտարացմանը։
Երբ ձայնը տեսանելի է դառնում
Լրագրող և լուսանկարիչ Ռուզաննա Կարապետյանը, ով այսօր բնակվում է Գերմանիայում, ռադիոն համարում է «երևակայության կրակ». «Ռադիոն թույլ է տալիս տեսնել ձայնով և զգալ հեռավորության վրա»։ Նրա համար Հանրային ռադիոն լեգենդար ձայների տունն է, որտեղ աշխատելն ու մեծություններին հանդիպելը եղել է կյանքի ամենամեծ ձեռքբերումներից մեկը։ Ռադիոն այն մշակութային արժեքն է, որը պետք է փոխանցվի սերնդեսերունդ։
Փակ սահմաններից մինչև աֆրիկյան ափեր
Եթովպահայ երաժիշտ Վահե Թիլպեանի պատմությունը փաստում է, թե որքան թանկ է եղել հայկական ձայնը հեռավորության վրա։ Նա պատմում է, որ նույնիսկ 70-80-ականների փակ սահմանների և Եթովպիայի դժվարին քաղաքական իրավիճակի պայմաններում իր ծնողները փորձում էին «որսալ» հայկական ռադիոյի ալիքները։ Այսօր արդեն Վահեն իր երախտագիտությունն է հայտնում Հանրայինին՝ սփյուռքահայ արվեստագետներին հարթակ տրամադրելու համար։
Միջօրեականների համագործակցությունը՝ մեդիա-գործակցություն
Հարյուրամյակը նաև մասնագիտական համերաշխության տոն է։ Լիբանանի «Ազդակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Շահան Գանտահարյանը շեշտում է, որ ռադիոն հաջողել է իր բովանդակությունը դարձնել համահայկական՝ դառնալով ռազմավարական կամուրջ։ Ուշագրավ է, որ «Ազդակն» ու Հանրային ռադիոն հասակակիցներ են և մեկ դար շարունակ քայլել են կողք կողքի։
Հայրենիքի ձայնը՝ Ավստրալիայի ափերին
Իսկ Ավստրալիայի Սիդնեյ քաղաքից Նորա Սևակյանը, ով ղեկավարում է Armenia Media հարթակը, նշում է տեխնոլոգիաների դերը։ «Այսօր մեր հեռախոսների միջոցով մենք կարող ենք լսել Հանրայինը և մտնել այդ հրաշք աշխարհը։ Դա հնարավորություն է տալիս Սփյուռքի երիտասարդությանը լավատեղյակ լինել հայրենիքի անցուդարձին»։ Նրա երազանքն է տեսնել ավելի սերտ և միասնական մեդիա-ծրագրեր Հայաստանի ու Սփյուռքի միջև։
Հարյուր տարվա ընթացք. երիտասարդ և արդիական
Հանրային ռադիոյի 100-ամյա պատմությունը միլիոնավոր ունկնդիրների պատմություն է։ Ռադիոն շարունակում է իր ընթացքը՝ լինելով միշտ երիտասարդ և հարազատ։ Մեկ դար անց «Խոսում է Երևանը» արտահայտությունը դեռևս ջերմացնում է հայի սիրտը աշխարհի ցանկացած կետում։