Օրեր առաջ Օքսֆորդի Մերթոն քոլեջի գրադարանը նշեց իր 750-ամյակը։ Այն համարվում է աշխարհի ամենահին և ամենաանսովոր գործող ակադեմիական գրադարաններից մեկը։ Այստեղ պատմությունը սկսվում է դեռ այն ժամանակներից, երբ գրքերը ոչ թե տպագրվում էին, այլ արտագրվում էին ձեռքով՝ ամիսներ տևող աշխատանքի արդյունքում։ Այդ պատճառով դրանք պահվում էին հատուկ սնդուկներում, որոնք բացվում էին միայն երեք վստահված անձանց ներկայությամբ։ Գրքերը պարզապես գիտելիքի աղբյուր չէին, դրանք համարվում էին իսկական գանձեր։
Ժամանակի ընթացքում այդ միջնադարյան «գանձարանը» վերածվել է գրադարանի, բայց պահպանել է իր յուրահատուկ ոգին։ Այսօր էլ այնտեղ կարելի է տեսնել շղթայակապ գրքեր՝ միջնադարյան անվտանգության համակարգի կենդանի հիշեցում։
Այս գրադարանի պատմությունն առանձնահատուկ է նաև նրանով, որ այն անընդհատ գործել է ավելի քան յոթ դար՝ առանց դադարի։ Այն դիմակայել է համաճարակներին, պատերազմներին և դարաշրջանների փոփոխություններին՝ մնալով գիտելիքի մշտական կենտրոն։ Այստեղ այցելել են տարբեր դարերի մտավորականներ՝ միջնադարյան գիտնականներից մինչև Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինը, ով հենց Օքսֆորդում է ստեղծել իր հայտնի աշխատությունները։
Այսօր Մերթոն քոլեջի գրադարանը ոչ միայն գիտական տարածք է, այլև յուրօրինակ «ժամանակի պատուհան», որտեղ միջնադարն ու ժամանակակից աշխարհը գոյակցում են նույն սենյակում՝ մեկ միասնական պատմության շրջանակում։