Ստատիկ հարկաբյուջետային մոդելի տեսանկյունից գուցե Գևորը ճիշտ է, սակայն աշխարհում վաղուց են մշակվել այնպիսի գործիքակազմեր, որոնք թույլ են տալիս հարկերի կրճագտմանը զուգահեռ խթանել տնտեսական աճը: Օրինակ՝ ամերկիկացի տնտեսագետ Լաֆերը մշակել էր մի մոդել, որով ապացուցվում էր, որ հարկերի կրճատումը թեպետ սկզբնական շրջանում պետության եկամուտների վրա բացասական ազդցություն է ունենում, սակայն ժամանակի մեջ այն իրեն արդարացնում է, քանի որ էապես մեծացնում է տնտեսական աշխուժությունը, խթանում գործարարությունը, կրճատում ստվերը և այլն: Այսինքն՝ ստեղծվում է բարենպաստ, գրավիչ բիզնես միջավայր՝ դրանից բխող մուլտիպլիկատիվ էֆեկտով: Հաշվի առելով այն, թե այս տարիներին որքան պարտք է վերցրել Նիկոլի Կառավարությոունն ու որքան է ծանրացել նույն արտաքին պարտքի բեռը, շատ հանգիստ կարելի էր այս մոդելը լայնորեն կիրառել՝դեֆիցիտը լրացնելով պատքով վերացրած փողով:
Անկասկած, միայն Լաֆերի կորով տնտեսական հրաշք չի կարող լինել, քանի որ դրա համար պետք են անվտանգային, դատաիրավական և ներդրումային կայուն երաշխիքներ, բայց այսօր դրանք էլ չկան ու չեն էլ լինելու, քանի դեռ Հայաստանում Նիկոլն է իշխանության, քանի դեռ որպես Հայաստանի անվտանգության երաշխավոր Ադրբեջանն է հռչակվում:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: