Ապրիլի գարնանային լույսի մեջ կա մի առանձնահատուկ ջերմություն։ Այդ լույսը կարծես գալիս է ոչ միայն արևից, այլ կանանց աչքերից, մայրերի ձեռքերի ջերմությունից, սիրող սրտերի մեղմությունից։
Այսօր՝ Հայաստանում նշվող Մայրության և գեղեցկությունն այն օրերից է, երբ աշխարհը մի փոքր ավելի քնքուշ է թվում։
Մայրը առաջին լույսն է, որ մարդը տեսնում է աշխարհում։ Նրա ձեռքերի մեջ է սկսվում կյանքը, նրա ձայնի մեջ է ծնվում առաջին վստահությունը, իսկ նրա հայացքի մեջ՝ ամենամաքուր սերը։ Մայրական սերը նման է գարնանային աղբյուրի՝ անսպառ, մաքուր ու լուռ հոսող։ Այն չի պահանջում ոչինչ, բայց տալիս է ամեն ինչ։
Գեղեցկությունը նույնպես այստեղ է՝ ոչ միայն դեմքերի, այլ հոգիների մեջ։ Այն ժպիտի մեջ է, որով կինը դիմավորում է կյանքին, այն համբերության մեջ է, որով նա պահում է ընտանիքը, այն լռության մեջ է, որով նա երբեմն թաքցնում է իր ցավը՝ ուրիշներին ուժ տալու համար։ Կնոջ գեղեցկությունը հաճախ անտեսանելի է, բայց հենց այդ անտեսանելի ուժն է, որ պահում է աշխարհը։
Այս օրը կարծես գարնան շարունակությունն է։ Ծաղիկները բացվում են, որովհետև աշխարհում կան կանայք։ Տները լցվում են ջերմությամբ, որովհետև կան մայրեր։ Իսկ սրտերը սովորում են սիրել, որովհետև կյանքում մի տեղ կա մի կին, որը մեզ սովորեցրել է հավատալ բարությանը։
Մայրերին՝ մեր խոնարհ երախտագիտությունը։ Կանանց՝ մեր հիացմունքը։ Գեղեցկությանը՝ մեր հավատը։
Թող աշխարհի բոլոր մայրերի աչքերում միշտ լինի խաղաղության լույս, իսկ բոլոր կանանց սրտերում՝ այն անսպառ գարունը, որը կյանքն ավելի բարի ու գեղեցիկ է դարձնում։
Շնորհավոր այս քնքուշ և լուսավոր օրը։