31.03.2026 | 14:48
Քաղաքական գործիչները բոլոր ժամանակներում և ամենուրեք աչքի չեն ընկել իրենց ազնվությամբ: Դա ես չեմ ասում, դա հենց իրենք՝ ամենահանրահայտ քաղաքական գործիչներն են ասում:
«Երբեք այդքան չեն ստում, որքան պատերազմի ժամանակ, որսից հետո և ընտրություններից առաջ»,- Գերմանիայի կանցլեր Օտտո ֆոն Բիսմարկ:
«Քաղաքական գործիչը պետք է կարողանա կանխատեսել, թե ինչ տեղի կունենա վաղը, մեկ ամսից, մեկ տարուց, իսկ հետո բացատրել՝ ինչու դա տեղի չունեցավ»,- Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլ:
Կարծում եմ՝ այս երկու ցիտատն էլ բավարար է հասկանալու համար, թե ինչքան «ազնիվ» են քաղաքական գործիչները: Սակայն այն, ինչ կատարվում է աշխարհի քաղաքական դաշտում վերջին 10-15 տարիներին, չի տեղավորվում ոչ մի շրջանակի մեջ: Մարդիկ նայում են աչքերիդ մեջ և ստում, անհավանական ստերը ողողել են աշխարհի բոլոր մեդիաներն ու սոցիալական ցանցերը: Տարբերությունը միայն տրամաչափի մեջ է. մեկը դա անում է՝ իրեն երևակայելով «աշխարհի տեր», մյուսը՝ «հազարամյա եվրոպական մշակույթը» դեմքին դաջված, իսկ ոմանք էլ՝ «ֆայլաբազարի ֆայլայի» կարգավիճակով:
Կարեն Քոչարյան