Մարդիկ, ովքեր օր ու գիշեր աշխատել են տիեզերագնացներին Լուսին հասցնելու համար «Apollo» ծրագրի ընթացքում, մեծ ոգևորությամբ են ընդունում այն, որ NASA-ն վերջապես պատրաստվում է վերադառնալ Լուսին։ Սակայն նրանք կցանկանային, որ «Artemis» լուսնային առաքելությունները սկսված լինեին ավելի վաղ, երբ «Apollo»-ի աշխատակիցներից ավելի շատերն էին դեռ ողջ։ Այսօր արդեն 80-90 տարեկան դարձած այդ սերնդի քիչ մնացած ներկայացուցիչները նաև ցանկանում են տեսնել ավելի մեծ հետաքրքրություն «Արտեմիս» ծրագրի նկատմամբ։
«Apollo» ծրագրի շուրջ 400 հազար աշխատակիցներից այնքան քիչ մարդ է մնացել, որ նույնիսկ հատուկ հանդիպում չի նախատեսվում՝ նշելու առաջիկա «Artemis II» թռիչքը, որի ընթացքում չորս տիեզերագնաց պետք է շրջեն Լուսնի շուրջ։ Նրանք, ովքեր ապրում են «Kennedy Space Center»-ի մոտ, պատրաստվում են մեկնարկը դիտել պարզապես իրենց բակերից։ 90-ամյա Չարլի Մարսը, որն աշխատել է «Ապոլոն» ծրագրի հրամանատարական և լուսնային մոդուլների վրա, ասում է, որ այդ տարիներին մթնոլորտը շատ ավելի եռուն էր։
Թոշակի անցած ինժեներ ՋոԱն Մորգանը մինչ օրս դժգոհ է, որ «Apollo» ծրագրի վերջին երեք լուսնային առաքելությունները չեղարկվել էին նախագահ Ռիչարդ Նիքսոնի օրոք՝ բյուջետային կրճատումների պատճառով։ Նա 1969-ին «Apollo 11»-ի մեկնարկի ժամանակ կառավարման կենտրոնում գտնվող միակ կինն էր, երբ Նիլ Արմստրոնգը, Բազ Օլդրինը և Մայքլ Քոլինզն ուղևորվեցին դեպի Լուսին։ Երեք տարի անց «Apollo 17» առաքելությամբ ավարտվեց այդ դարաշրջանը։
Այս անգամ կարևոր տարբերություններից մեկն այն է, որ ծրագրում մեծ դեր ունեն կանայք։ «Արտեմիս»-ի մեկնարկի տնօրենը Չարլի Բլեքուել-Թոմփսոնն է, իսկ «Artemis II» անձնակազմում ընդգրկված է նաև Քրիստինա Կոխը, որը սահմանել է կանանց ամենաերկար մեկ տիեզերական թռիչքի ռեկորդը՝ 328 օր։ Ծրագրի կարևոր նպատակներից մեկն էլ Լուսնի վրա նոր մրցավազքում առաջ անցնելն է Չինաստանից։ NASA-ն ցանկանում է, որ տիեզերագնացները վայրէջք կատարեն Լուսնի վրա 2028 թվականին, իսկ Չինաստանը նման նպատակ ունի մինչև 2030-ը։
Լուսնի վրա քայլած տիեզերագնացներից մեկը՝ Չարլի Դյուկը, կարծում է, որ հետաքրքրությունը նորից կաճի, երբ «Artemis»-ի տիեզերագնացները սկսեն վայրէջք կատարել։