Հասարակություն
Թոշակների բաձրձրացման խոստում տվեց այսօր Փաշինյանը՝ համապետական ընտրություներից 4 ամիս առաջ։
Ապրիլի 1-ից նպաստներն ու թոշակները կբարձրանան 10 հազար դրամով,հայտարարել է սոցապ նախարար Արսեն Թորոսյանը։
Թոշակառուներին ուրախացրել է այս լուրը, սակայն մեծ տարակուսանք է այն առաջացրել տնտեսագետների շրջանում․ ո՞նց կարող է պետության բյուջեն առնվազն երեսուն տոկոսով փոփոխության ենթարկվել տարվա կեսին,չէ՞ որ ամեն հաջորդ տարվա բյուջեն պանավորվում և հաստատվում է անցնող տարեվերջին՝ խորրհրդարանում։
Տարվա կեսին այսքան հապճեպ ու այսքան մասշատաբային փոփոխությունները ոչ այլ ինչ են ՝ քան ըտնտրակաշառք՝ Հայաստանի ընտրազանգվածի առնվազն 35% կազմող կենսաթոշակային տարիքի բնակչին։
Նախկինում թոշակի բարձրացումը մերժող Նիկոլ Փաշինյանը հասկանում է, որ իր շուրջ օղակը սեղմվում է խոստացված բայց այդպես էլ չիրականացված անվտանգ Հայաստան անորոշ հեռանկարով, ուստի պետք էր գայթակղել և իրենով անել հասարակության ամենաակտիվ ընտրազանգվածը համարվող կեսնաթոշակառուներին։
Դա արվեց թոշակների բարձրացման խոստումով, չնայած ռեսուրսների բացակայությանը ու ահռելի դարձած պետական պարտքին Սա չպլանավորած որոշում է, ինչը աբսուրդ է համարում տնտեսագետ Աղասի Թավադյանը՝ հաշվի առնելով, որ 2026-ի բյուջեում այս հավելումը ներրառված չի եղելի սկզբանե, և այս նոր ծանրաբեռնվածությունը հնարավոր է այլ ֆոնդերի, գուցե հենց պահուստային ֆոնդի հաշվին կիրառվի։
Թոշակառուն զգալի փոփոխություն չի նկատի իր կյանքի որակի վրա՝նոր բաշխվող տաս հազարներից հետո, համոզված է տնտեսագետը, փոխարենը սակայն կշահի իշխանությունը՝ որովհետև գրավիչ է հնչում՝ բարձրացնում եմձեր թոշակները տաս հազար դրամով, որ ավելիլավ ապրեք։
Այսպիսով, շուրջ հինգ հարյուր հազար թոշակառու մեկ խոստումով հավանական է դառնա պոտենցիալ ընտրող: