Գյուղատնտեսության հերն անիծած քաղաքական թիմի ներկայացուցիչ Հասոն փորձել է ընդամենը խաղալ մարդկանց գոյաբանական վախերի վրա՝ Նիկոլին ներկայացնելով որպես երիտասարդ տղաների կյանքի երաշխավոր այն դեպքում, երբ հայտնի է, թե քանի անգամ է մեծացել Եռաբլուրը ՔՊ-ի օրոք՝ կուսակցություն, որ 2018-ին խոստանում էր որակապես այլ Հայաստան կառուցել ու Արցախի սուբյեկտայնությունն ամրապնդել: Մյուս կողմից՝ Հասոն փորձել է ասֆալտը քաղաքական կապիտալիզացիայի ենթարկել՝ մոռաալով, որ գոնե այն ասֆալտը, որն իրենց իշխանության ժամանակ է փռվել ամբողջ երկրում, բացի ՔՊ-ին հայհոյելու անզուսպ ցանկությունից մարդկանց մոտ ուրիշ ոչ մի զգացողություն առաջ չի բերում: Ի դեպ՝ նույն իրավիճակն է նաև դպրոցների ու մանկապարտեզների դեպքում. դրանց թե՛ վերանորոգման, թե՛ հիմքից կառուցման չափանիշներն ու որակը մի բանի մասին են ճչում՝ փողերի լվացման: Այսինքն՝ այն, ինչ որ մատնանշել է Հասոն, իրականում պատճառ է ՔՊ-ին մերժելու, այլ ոչ թե ընտրելու:
Իսկ այն խաղաղությունը, որի մասին բարբաջել է Հակոբյան Հասմիկը, իրականում պատրանք է. Հայաստանը ոչ թե խաղաղության, այլ ընդամենը հետաձգված պատերազմի ռեժիմում է, քանի որ Նիկոլի ջանքերով մեր երկիրը վերածվում է աշխարհաքաղաքական կենտրոնների ու տարածաշրջանային տերություների շահերի բախման կիզակետի. պատմութան գիրկն անցնելու իրական վտանգի առաջ ենք կանգնած:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: