Փաստորեբն՝ Ծովիկը մանր առևտուրը աշխարհաքաղաքականությունից չի տարբերում: Առկա մտահոգություները միանագամայն օբյեկտիվ են հատկապես մի դեպքում, երբ Հայստանին Նիկոլն է դեռ տիրում՝ Էրդողանի գրքի սիրահարը:
Այդ մտավախություններն իրականում միանագամայն հիմնավոր են. տնտեսական էքսպանսիայի վտանգից մինչև անվտանգային ու անգամ հոգեբանական խնդիրներ. եթե Ծովիկը մոռացել է 1915-ը կամ ասենք 2020-ը, ապա դա չի նշանակում, որ մյուսներն էլ են այդպես վարվել: Ծովիկը չի հասկանում, որ Վրաստանի միջնորդությամբ առևտուր անելը ոչինչ չի նշանակում. միջնորդավորված առևտուրը շատ իմաստներով զսպող մեխանիզմ է, և Վրաստանն այս դեպքում շատ առումներով խաղաղում է յուրատեսակ բուֆերի դեր:
Այո, ՔՊ-ականների համար Թուրքիաի հետ ուղիղ հարաբերվելը ոչ միայն անվնաս է, այլև խիստ ցանկալի. նրանք վաղուց են ուրացել իրենց մաշկի գույնն ու հոգեբանորեն թրքացել: Թրքացել են, որ իշխանությունը պահեն, որ Անկարայի ու նրա բեղավոր լակոտի հետ հարաբերվելիս հոգեբանական դիսկոմֆորտ չապրեն:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: