Աննան սրանով թերևս փորձել է ընդգծել Հայաստանի պետական սիմվոլիկայի հանդեպ իր չունեցած վերաբերմունքը. իբր կարևորում է դրանք, քանի որ պետականության կարևոր սիմվոլներ են՝ խորհրդանշող մեր անկախությունը:
Աննայի մեջբերած հատվածը հատկապես հետաքրքիր է մեկնաբանվում Նիկոլի՝ «Զայեդի մրցանակ» ստանալու հետ, որ նա ստացավ Իլամի հետ միասին՝ Աննայի հետ բռնելով դրա մի ծայրը: Իրականում այդ մրցանակն Աննային էր ավելի շատ հասնում. բունկերներում ո՞վ էր թուրքերին հուշում:
Աննայի համար հայոց եռագույնը ոչինչ է. նրա համար կարևորը միջազգային հանրության գնահատականն է,իսկ այն դրական է, քանի որ Հայաստանի շահերի հաշվին տարածաշրջանում առաջ են գնում Նիկոլի տերերի գործերը, և Հայաստանի դրոշն ուղղակի մի անիմաստ կտոր է դառնում, ինչն Աննայի սիրտը բնավ չի ցավեցնում:
Նիկոլն էլ Աննան էլ խորապես թքած ունեն այդ դրոշի վրա. դրա ներքո հանդես եկող երկիրը նրանք հայրենիք չեն համարում, այլ՝ խոպան,որը միլավ թալանելուց հետո ծլկելու են ու անհետանան:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: