Նիկոլի պատասխանն ակնհայտորեն իրավական պետության հիմնարար սկզբուքնների լրջագույն խախտում է՝ համեմված քաղաքական մանիպուլյացիայի տարրերով: Ինչ վեաբերում է Արոյին, ապա նա ԵԽԽՎ-ում ուղղակի բոզալաց է տվել՝ փորձելով երկրում կատարվողը լեգիտիմացնել: Երբ առանց դատավճռի Նիկոլն ու նրա ՔՊ-ական հարճը պնդում են, թե մարդկանց կոնկրետ խումբ փորձել է իշխանություն զավթել կամ սպանել, ապա նրանք փաստացի սեփական անձերով են փոխարինում Հայաստանի դատարանները. եթե չկա դատական ակտ, ապա ցանկացած նման պնդում իրավական տեսանկյունից զրպարտություն է ու անմեղության կանխավարկածի կոպտագույն խախտում հատկապես մի դեպքւոմ, երբ նման հայտարարություններ արվում են ԵԽԽՎ-ի նման կառույցում: Նման հայտարարություններով թե՛ Նիկոլը, թե՛ Արոն ապացուցում են, որ եկեղեցին դարձել է քաղաքական հետապնդման զոհ, ինչը նախևառաջ հարված է՝ պետության հեղինակությանը, որ առանց այն էլ զրոյացված է այսօր:
Մյուս կողմից՝ եթե իսկապես կան անհերքելի փաստեր, որ հոգևորականները փորձել են սպանել Արոյին, ապա ինչո՞ւ մինչև հիմա չկա համապատասխան դատավճիռ, ալարո՞ւմ են, թե՞ ուղղակի գործ «կարելու» պրոցեսն է դանդաղ ընթանում: Այս հարցերը, հետարքիր է, Արոյին Եվրոպայում չե՞ն տվել:
Եվրապացիների համար խոշոր համար մեկ է՝ ինչ է այստեղ կատարվում. գտել են իրենց «ոսկե ձկնիկին» ու վզին դրել, սա էլ հնազանդվել է ու երկիրը վարի տվել:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: