Գեղամն ակնհայտորեն փորձել է ազատել իշխանոթյուններին ու հենց իր կառույցը պատասանատվությունից, իսկ ահա Գևորը, ցուցաբերելով թերևս քաղաքական հասունություն, խոստովանել է, որ սուբյեկտիվ գործոններ ևս կան: Ճիշտ է՝ փակագծերը չի բացել ու չի ասել, թե կոկրետ որոնք են դրանք:
Սա խոսում է այն մասին, որ Նիկոլի կառավարությունում «աջ ձեռքը չգիտի՝ձախն ինչ անում»: Բայց կարևոր է ֆիքսել ահա թե ինչ. Սուբյեկտիվ գործոնների առկայության ընդունումը փաստում է, որ ներմուծման կազմակերպման, լոգիստիկայի կամ ներքին շուկայի կառավարման մեջ կան լուրջ թերացումներ։ Եթե Գևորը խոստանում է գինը նվազեցնել, նշանակում է՝ իշխանություններն ունեն գործիքներ՝ միջամտելու, իրավիճակը շտկելու, ինչը, սակայն, մինչև հիմա չեն արել։ Ինչո՞ւ չեն արել:
Տարօրինակ կերպով հեղուկ գազի գների թանկացումը համընկավ ադրբեջանական վառելիքի ներմուծման հետ: Սրանց միջև կարո՞ղ է կապ լինել, իշխանությունները կարծում են, թե թանկ հեղուկ գազը կարող է օգնել ադրբեջանական վառելիքի արա՞գ սպառել:
Բոլոր դեպքերում մի բան հստակ է՝ հեղուկ գազի թանկացման շուրջ պաշտոնական հայտարարությունների տարբերոթյունները բացահայտում են կառավարման համակարգի ճգնաժամը՝ խնդիր, որ ընկած է Հայաստանի աննախանձելի վիճակի հիմքում:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: