23.01.2026 | 18:28
Տնեցիները հիվանդ են բերում հոգեբուժարան:
– Բժիշկ, մեր հիվանդին չե՞ք ընդունի, հոգիներս կերավ:
– Չէ՛, չեմ կարող, ազատ տեղ չկա:
– Բա ի՞նչ անենք, քուն ու հանգիստ չունենք դրա ձեռին:
– Հիմա կասեմ: Տանը նոութբուք, համակարգիչ, անդրոիդ հեռախոս ունե՞ք:
– Հա, իհարկե:
– Դեհ, ուրեմն այսպես: Ֆեյսբուքում մի էջ եք բացում իր համար, օր ու գիշեր այնտեղ էլ կմնա, ուրիշների հոգիները կուտի, նյարդները կփորփրի, ձեզ էլ հանգիստ կթողնի:
– Վա՜յ, բժիշկ ջան, բա որ բլոկ անե՞ն:
– Էհ, էդ խնդիր չէ, «Վկոնտակտ» կտեղափոխեք, որ այնտեղ էլ համը հանի, «Օդնոկլասնիկ», ու մինչ էնտեղ էլ փակեն, նոր Ֆեյսբուքում տեղը կբացվի:
– Բա որ ինտերնետը անջատե՞ն, բժիշկ:
– Մոբիլ ինտերնետ կա, չէ՞: Մի քանի, տարբեր օպերատորների էլ ՍԻՄ-քարտեր կպահեք, ինչպես ասում են՝ «նա վսյակի»:
– Բժիշկ ջան, բա որ հոսանքը անջատե՞ն:
– Լսեք, ես բժիշկ եմ, ձեզ համար ԱյԹի համակարգչային ադմինիստրատոր չեմ, ոչ էլ էլեկտրիկ: Հոսանքն էլ որ անջատեն, ա՛յ մարդ, դուք էլ վաղօրոք բենզինով գեներատոր պահեք:
– Է՜, եսի՞մ, բժիշկ ջան, վախենում ենք էդքանը գլուխ չբերենք: Ասա՝ ի՞նչ անենք, քեզ ղուրբան, ի՞նչ լավություն քեզ համար անենք, որ մեր էս հիվանդին ձեր մոտ պահես:
Բժշկի աչքերը այստեղ փայլում են:
– Շա՜տ-շատ դժվար բան եք խնդրում, բայց կփոձեմ ձեզ օգնել: Անձամբ ինձ ոչինչ պետք չի: Վաղը մի տեղ է ազատվում, որ հիվանդանոցի համար մի 15 կիլովատ դիզել գեներատոր բերեք, ձեր հարցերն էլ կլուծենք:
– Ա՛յ բժիշկ ջան, բերելը՝ կբերենք, բայց էդ գեներատորը ինչի՞ համար է:
– Ո՞նց թե ինչի, որ հոսանքը մեր անջատեն, ինտերնետը կտրվի, էդ 200 հիվանդին ո՞նց ենք պահելու, բոլորը կփախնեն:
– Ձերոնց էլ եք Ֆեյսբուքում պահու՞մ:
– Իսկ կարծում եք նախկինի պես ձեռներն ու ոտերը կապու՞մ ենք: Իհարկե, բա ովքե՞ր են մարդկանց նյարդերի վրա խաղում սոցցանցերում, մերոնք են, չէ՞,- հպարտանում է բժիշկը:- Մինչ մարդկանց հոգիները սոցցանցերում ուտում են, հա՛մ իրենք են հանգստանում, հա՛մ էլ՝ մենք:
– Բժիշիշկ ջան, բերելը՝ կբերենք, բայց վախենում ենք էդ ձեր հիվանդները վնաս տան:
– Մի՛ վախեցեք, ով նման բան փորձի անել, ադեկվատ ենք ճանաչում ու բանտ ուղարկում:
– Իսկ որ բանտարկյալներին վնասե՞ն:
– Դա արդեն մեր խնդիրը չէ: Բայց ասեմ՝ էնտեղից էլ ԱԺ են ուղարկում, որ այնտեղ էլ է համը շատ հանում, իսկույն՝ ավելի վեր: Մենք հանգիստ մեր գործերով ենք զբաղվում, իսկ ինքն էլ թող ժողովրդի հոգին ուտի, մեր ժողովուրդը անչափ համբերատար է, կդիմանա:
Վահրամ Օհանջանյան